بهشت

صفت بهشت .

قرآن .

((صـفـت بـهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده , آب اززير درختانش روان است و ميوه ها و سايه هايش هميشگى است .

((وصـف بـهـشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده اين است كه در آن نهرهايى است از آبهايى تـغـيـيـر نـاپـذيـر و نـهـرهايى از شيرى كه طعمش دگرگون نمى شود و نهرهايى از شراب كه آشامندگان از آن لذت مى برند و نهرهايى از عسل مصفا.
ـ امـام عـلـى (ع ) : بـهشتى كه خداى تعالى به مؤمنان وعده داده است چشم بينندگان را خيره مى كند.
است يكى برتر از ديگرى و منازلى است يكى بالاتر از ديگرى .

اقامت كننده در آن كوچ نمى كند و جاويدان در آن پير نمى شود و ساكن آن آسيبى نمى بيند, اهل آن از مـرگ درامانند و هراسى به دل راه نمى دهند, زندگى به كام آنهاست , نعمت برايشان پايدار اسـت در جـويـهـايـى از آبـهايى تغييرناپذير و نهرهايى از شير كه طعمش دگرگون نمى شود و نهرهايى از شراب كه آشامندگان از آن لذت مى برند.
ـ لـذتـهـا و خوشيهاى بهشت دل را نمى زند, انجمن آن از هم نمى پاشد, ساكنانش در پناه خداى رحمانند و در برابرآنها غلامانى با طبقهاى زرين پر از ميوه و سبزيهاى خوشبو ايستاده اند.
ـ بـه احـنـف بـن قـيس فرمود: اى احنف ! نكند نگاه تو به دنيا تو را غافل كرده است از خانه اى كه خـداوند سبحان آن را از مرواريد سپيد آفريد و نهرها در آن جارى كرد و آن را از دختركان نورسته سيه چشم بياكند و سپس اوليا وفرمانبرداران خود را در آن جاى داد.
وارد شده اند.
ـ اگـر ديـده دلـت را بـه سـوى آنـچه از بهشت براى تو وصف مى شود بيفكنى هر آينه نفس تو از خـواهـشـهـا و خـوشيها و زيب وزيورهاى مناظردنيادورى كندوباانديشيدن در جنبش شاخه هاى درخـتـانـى كـه بـر كـنار جويهاى بهشت ريشه هاى آنها در تپه هاى مشك پنهان است .. .
حيران و سـرگـشـتـه شـود .. .
اى شـنـونـده ! اگـر دل خود را براى رسيدن به اين منظره هاى دل انگيز مـشـغول دارى جانت از شوق آن برآيد و براى رسيدن هر چه زودتر به آنها از همين مجلس من به همسايگى خفتگان درگورها روى .

ـ امام باقر (ع ) : زمين بهشت , مرمرهايش نقره است و خاكش ورس و زعفران و خاكروبه اش مشك و سنگ ريزه هايش در و ياقوت .

ـ امام صادق (ع ) : كمترين نعمت بهشتيان چنان است كه بويش از فاصله هزار سال به مسافت دنيا به مشام مى رسد.
ـ پيامبر خدا (ص ) : هر آينه جايگاه يك تازيانه در بهشت بهتر است از دنيا و هر آنچه در دنياست .

ـ امام صادق (ع ) : در بهشت درختى است كه بادهاى بهشت به فرمان خدا وزيدن مى گيرند و آن درخـت آهـنـگهايى مى زند كه خلايق به زيبايى آنها نشنيده اند آن گاه فرمود: اين پاداش كسانى است كه در دنيا از ترس خدا گوش سپردن به ساز و آواز را ترك كرده باشند.