آیین تلاوت قرآن

استعاذه ، بسمله و تصدیق

…..

ج – تصدیق :

بمعنی تایید و راست پنداشتن آیاتی است که مورد تلاوت قرار گرفته اند .

در قرآن مجید کلمه تصدیق در برابر تکذیب می باشد ،  برخی از کفار ومنافقین ومعاندین و.. آیات الهی و معجزات و رسالت پیامبر و ضروریات  دین و جهان آخرت و نشور و ….را تکذیب کرده و دروغ می پندارند  ( تکذیب )و در مقابل آنها مؤمنان هستند که خداوند و پیامبران و فرشتگان و همه آیات و معجزات الهی و همه آنچه را که خداوند بزرگ در آیات الهی قرآن مجید تبیین فرموده تصدیق نموده و راست و درست و حقیقتی انکار نا پذیر انگاشته اند . خداوند بزرگ در صدها آیه قرآن به سرنوشت و عقوبت سخت مکذبین در دنیا و آخرت تاکید فرموده که تعداد آنها به ۲۷۵ آیه میرسد که نمونه آنها آیه ۳۹ سوره انعام  ” و الذین کذبوا بایاتنا صم و بکم فی الظلمات ….. ” و آیه ۷۲ سوره اعراف  ” و قطعنا دابر الذین کذبو بایاتنا و ما کانو مومنین ….” وآیه ۱۰ سوره روم ” ثم کان عاقبه الذین اساءواالسوای ان کذبو بآیات الله…” می باشد.

   در مورد مصدقین هم آیه ۲۶ سوره  معارج ” و الذین یصدقون بیوم الدین ” و آیه ۳۳ سوره زمر ” و الذی جاء با لصدق و صدق به الولئک هم المتقون ” نمونه های گویایی می باشند .

کاربرد و قرائت جمله تصدیق یعنی خواندن جمله ” صدق الله العلی العظیم ” در پایان هر تلاوت :

 ۱- در آیه ۵۲ سوره مبارکه یس در مورد لحظه بر انگیخته شدن انسانها در روز قیامت  می فرماید ” قالوا

 یو یلنا من بعثنا من مرقدنا هذا ما وعد الرحمن و صدق المرسلون “یعنی ، گویند :” ای وای بر ما ! چه کسی ما را از خوابگاهمان بر انگیخت  ؟ این همان وعده خدای رحمان است و رسولان راست گفتند “. و اگر به آیات بالایی آیه فوق توجه شود ، معلوم می شود که آنها به آیات و اوامر الهی و به پیش گوییهای الهی از جهان آخرت باور نداشته و وقتی مبعوث می شوند به این باور می رسند و آنرا تصدیق می کنند.

۲ – در آیه ۲۲ سوره احزاب می فرماید وقتی که مؤمنان احزاب را دیدند گفتند : این همان جنگی است که خدا و رسولش به ما وعده داده بودند و صدق الله و رسوله و …..

۳ – یهودیان بعد از ملاحظه حجت های آشکار بر خدا دروغ بسته و آیات خدا را انکار می کردند لذا بلافاصله پس از آیات مربوط به این وقایع در ابتدای آیه۹۵ سوره آل عمران به پیامبر اسلام ” ص “دستور می دهد که بگو سخن خدا راست است ” قل صدق الله ” .

بنابر آنچه که گفته شد ومهمتر ازهمه آنها ، اینکه خداوند به رسول خود دستور داده که صدق الله بگوید ، قرائت جمله تصدیق درمیان  تمام قاریان قرآن شیعه و سنی، مرسوم  واز دیرباز قرائت آیات الهی را با تصدیق بپایان می رسانیده اند و این رویه به صورت یک سنت حسنه در بین قراء رواج یافته است و لذا :

۱-جمله صدق الله العلی العظیم جزیی لا ینفک و انکار نا پذیراز قرائت قاریان گردیده ولازم القرائه میباشد   وعدم قرائت آن درپایان تلاوتها بویژه اگر مجلسی باشند امری مذموم ونکوهیده تلقی وارزیابی می شود. 

۲- به مصداق ” ختامه مسک و فی ذلک فلیتنافس المتنافسون ” مجلس انس و تلاوت قرآن با ذکر و قرائت جمله تصدیق معطر و مزین می گردد .

۳- جمله تصدیق علامت  پایان تلاوت می باشد .

۴- با قرائت این جمله آیات قرآنی و کلام الله را تایید نموده و قرائت این جمله بمنزله مهر ختام و تایید آیات الهی است کما اینکه  در پایان نامه ها مهر نویسنده آن مبنی بر تایید مطلب زده می شود و در عصر کنونی نیز پایان نامه ها و مجوز ها و پروانه ها و … با مهر شخص یا نهاد مربوط ممهور و تایید می شود .

۵-همه متون و نامه ها و مجوزها و پروانه ها و… دارای امضاء هستند و در حقیقت قاری با قرائت جمله تصدیق ، محتوای آیات خوانده شده و به طور کلی کلام اله را با امضاء خود تایید می کند همانگونه که در عصر کنونی استشهادیه ها را با امضاء خود تایید میکنیم ، بنابر این جمله تصدیق ، در حقیقت امضاء ما در پای یک استشهادیه حقیقی است .

در پایان قرائت می بایست  تنها جمله ” صدق اله العلی العظیم  ” قرائت شود ، البته برادران اهل تسنن از جمله ” صدق اله  العظیم  ” استفاده می کنند .

در جمله ” صدق اله العلی العظیم ” ، کلمه علی مانند کلمه عظیم ، یکی از اسماء حسنای الهی می باشد .

استفاده از سایر جملات  مطول و غیر معمول و غیر متداول کاری بر خلاف رویه و بعضا” اختلاف بر انگیز بوده و قرائت آنها در مجالس قرآن و محافل دینی پس از پایان قرائت ها بحث انگیز و دور از انتظار است .