حدیثی در امالی سید مرتضی است که خانهای که در آن قرآن خوانده نشود صفر است؛ یعنی چیزی نیست و قابل ذکر نمیباشد.
حدیث دیگری میفرماید: «القرآن مأدبة الله؛ قرآن سفره خداست». هر نعمتی بخواهید در قرآن هست. احتمال هم دارد به معنی ادبستان خدا باشد، چون "مأدبة" به معنای ادب هم میباشد. قرآن ادبستان خداست و خداوند به واسطه قرآن انسان را تربیت میکند.
قرآن کتاب تعالی و انس با خداست. ائمه علیهمالسلام چقدر قرآن میخواندند؟ علما چقدر میخواندند؟ آیت الله حسن زاده آملی در کتاب هزار و یک نکته، یکی از نکتههایش این است؛ اسم چهل نفر از بزرگان را میآورد که فقط قرآن میخواندند؛ مثلاً در مورد بوعلی سینا گفته که قرآن میخوانده و این کتابها را نوشته است!
شهید مطهری اواخر عمرش فقط قرآن میخواند. آن روزی که شهید شد میگویند یک صفحه مطلب نوشته و الّا همهاش قرآن میخوانده است. خود امام خمینی(ره) روزهای معمولی روزی سه جزء قرآن میخوانده و ماه مبارک رمضان روزی هفت، هشت حزء تلاوت میکرده است.
آیت الله عابدی
