خانــوم...

   هوا گـَـرم بود

   نسيمـے مُلايــم مے وزيـد

   چه هنــرے بود رقص ِ بلونــدے هايت در هوا

   چه خنـَـك مي شدے با آن آستيــن كوتاه

   چه جذاب بـودے با آن عشـوه و خنده هـا

   كنـــآرم نشستـه بودے

   و حس نكــردے

   لــــذت مرا

   وقتے راننــده

   مــرا "خانـوم" خطــاب كرد

   و تــو را "خانــومي"

   ...