گوجه فرنگی

لیکوپن مهم ‌ترین ماده غذایی موجود در گوجه‌ فرنگی است و با خاصیت آنتی ‌اکسیدانی خود قادر است، رادیکال‌ های آزاد اکسیژن را خنثی کرده و به این وسیله از ابتلای افراد به بیماری‌‌ هایی از قبیل سرطان، پیری زودرس، مشکلات قلبی و عروقی، پوکی استخوان،‌ دیابت و بسیاری از مشکلات و بیماری‌ های دیگر جلوگیری کند.

این ماده محلول در چربی است و در نتیجه، مصرف لیکوپن همراه غذاهای حاوی چربی و روغن، قابلیت استفاده بدن از لیکوپن را افزایش می ‌دهد. هر 100 گرم گوجه ‌فرنگی، بسته به میزان رسیدگی آن حاوی حدود 3 تا 9 میلی ‌گرم لیکوپن است. مصرف روزانه 3 تا 4 گوجه ‌فرنگی یا 1 تا 2 قاشق رب‌ گوجه ‌فرنگی و همچنین مصرف مقدار متعادل سس گوجه ‌فرنگی مفید است.

حتما شنیده ‎اید که پختن سبزی‌ ها و میوه‌ ها باعث از بین رفتن ویتامین موجود در آن ها و کمتر شدن ارزش غذایی ‌شان می ‌شود اما در مورد گوجه ‌فرنگی شرایط متفاوت است. هرچند بخشی از ویتامین‌ C گوجه‌ فرنگی بر اثر پخته شدن از بین می ‌رود اما قابلیت جذب کاروتن‌ های موجود در گوجه‌ فرنگی بر اثر پختن بیشتر می ‌شود.

اگر گوجه ‌فرنگی به صورت خام مصرف شود، مقدار زیادی از لیکوپن آن به دلیل هضم ‌نشدن از بدن دفع می ‌شود. عمل پختن، دیواره سلولی گوجه‌ فرنگی را شکسته و باعث می‌ شود لیکوپن در دسترس بدن قرار گیرد و بیشتر جذب شود. لیکوپن رب گوجه‌ فرنگی، سس گوجه‌ فرنگی، کنسرو گوجه ‌فرنگی در مقایسه با گوجه ‌فرنگی خام بیشتر و قابلیت جذب آن هم بیشتر است.

گوجه ‌فرنگی و آهن

مصرف گوجه ‌فرنگی موجب افزایش جذب آهن در مواد غذایی گیاهی می ‌شود. آهن موجود در گیاهان به خوبی جذب بدن نمی شود و وجود ویتامین C موجود در گوجه ‌فرنگی، موجب جذب آهن مواد گیاهی می‌ شود. به همین دلیل توصیه می ‌شود افراد در رژیم غذایی ‌شان از گوجه ‌فرنگی خام و سایر سبزی‎ ها و میوه ‌های حاوی ویتامین C استفاده کنند.

گوجه فرنگی و قلب

مصرف مداوم گوجه ‌فرنگی در پیشگیری از بروز حمله‌ های قلبی موثر است. بررسی‌ ها نشان داده است لیکوپن موجود در گوجه‌ فرنگی از ایجاد کلسترول بد و ایجاد پلاک‌ های چربی در سرخرگ‌ ها جلوگیری کرده و به این ترتیب از بروز حمله قلبی پیشگیری می‌ کند.