سوره اعراف
پنج شنبه 5 شهریور 1388 12:30 PM
اعراف
هفتمین سوره قرآن کریم است . این سوره در
مکه و قبل از هجرت نازل شده است و ۲۰۶ آیه دارد .در آیات ۴۵ تا ۴۸ از گروهی یاد می کند که در
در قیامت،در اعراف (اعراف جایی است میان بهشت و جهنم)خواهند بود و از صحبت های آنان با اهل بهشت،در رابطه با اعمال و پاداش ها سخن می گوید . به همين دليل اين سوره را اعراف می نامند . در این سوره خطاب یا بنی آدم چندین بار تکرار شده است و لحنی هشدار دهنده دارد .
یکی از سوره هائی است که با پاره ای از حروف مقطعه، یعنی " المص" آغاز شده است، و جز سه سوره" ن"، "ق" و "ص" سوره ای قبل از آن نازل نشده که آغاز آن دارای حروف مقطعه باشد.
موضوع و محور اساسی سوره اعراف عبارت از انذار و هشداری است که متخلفین را بیمناک می سازد، یعنی کسانی را بیم می دهد که با غیر خدا طرح دوستی می بندند، و غیر خدا را به سرپرستی از خویش برمی گزینند، و در مقام تکذیب آیات الهی برمی آیند، و در طاعت الهی استکبار می ورزند، و خدا را به دست فراموشی می سپارند، و نعمتهای او را سپاس نمی دارند.
راز ماندگاری در گمنامی است
