عید مباهله

ورود هيأت نجران به مدينه

هيأت نمايندگي نجران، به سرپرستي ابوحارثه براي بررسي نبوت رسول اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله وارد مدينه شدند. آنان در حالي که لباس‏هاي فاخر ابريشمي برتن و انگشترهاي طلا بر دست و صليب‏هايي بر گردن داشتند، به مسجد رفته و به پيامبر سلام کردند. ولي وضع نامناسب آنان، رسول اکرم را ناراحت ساخت. آنان جريان را با عثمان بن عفان و عبدالرحمن بن عوف که سابقه آشنايي با آنان را داشتند، در ميان گذاشتند. آندو نيز حل مسأله را به دست علي بن ابي‏طالب ديدند. وقتي همگي به اميرمؤمنان مراجعه کردند، ايشان در جواب فرمود: شما بايد لباس‏هاي خود را تغيير دهيد و با وضع ساده و بدون زر و زيور به محضر پيامبر شرفياب شويد. هيأت نجران با لباس ساده به حضور پيامبر رسيدند و ايشان، با احترام خاصي آنان را پذيرفت. نمايندگان نجران، پيش از مذاکره اظهار کردند که وقت نماز و دعاي آنان فرا رسيده است. پيامبر اجازه داد آنان نمازهاي خود را در مسجد مدينه در حالي که رو به مشرق ايستاده بودند، بخوانند.

مذاکره

گروه مسيحيان نجران، در مسجد مدينه، مذاکرات خود را با پيامبر شروع کردند. پيغمبر اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله آنان را به اسلام دعوت کرد. هيأت از پيامبر پرسيدند: اي محمد! درباره مسيح چه مي‏گويي؟ پيغمبر فرمود: «او بنده خدا و نبي بود». ولي آنان سخن حضرت را نپذيرفتند و گفتند: او مردگان را زنده کرد و بيماران را شفا بخشيد. پيامبر اکرم فرمودند: «مسيح، بنده و مخلوق خداست و اين قدرت و توانايي را خدا به او داده بود». يکي از نمايندگان گفت: عيساي مسيح، فرزند خداست، زيرا مادر او، مريم، بدون شوهر او را به دنيا آورد. پيامبر فرمود: «وضع حضرت عيسي از اين نظر، مانند حضرت آدم است که خداوند او را با قدرت بي پايان خود، بدون اين که پدر و مادري داشته باشد، از خاک آفريد». پيامبر در ادامه فرمودند: «آيا چنين نيست که عيسي هم‏چون ديگر کودکان متولد شد و غذا مي‏خورد و تنفس مي‏کرد». نماينده‏ها گفتند: آري، پس پيغمبر فرمود: «پس چگونه عيسي پسر خداست، با اين که هيچ‏گونه شباهتي به پدرش ندارد». در اين هنگام، هشتاد آيه از اوايل سوره آل عمران نازل گرديد.

 نزول آيه مباهله

در گفت و گوي بين نمايندگان نجران و پيامبر اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله ، دلايل و مستندات منطقي پيغمبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله آنان را قانع نکرد و از اين رو، تصميم گرفتند در وقت معيني خارج از شهر مدينه، مباهله و دروغ‏گو را نفرين کرده و از خداوند عالم بخواهند مخالف را هلاک و نابود سازد. در اين زمان پيک وحي، جبرئيل امين نازل گرديد و آيه مباهله را آورد و پيامبر را مأمور ساخت تا با کساني که با وي به مجادله بر مي‏خيزند و سخن حق را نمي‏پذيرند، به مباهله برخيزد. آيه 61 از سوره مبارکه آل عمران، معروف به آيه مباهله است: «هرگاه پس از علم و دانشي که (درباره مسيح) به تو رسيده، (باز) کساني با تو به محاجّه و ستيز برخيزند، به آنان بگو: بياييد فرزندان خود را دعوت کنيم و شما فرزندان خود را، ما زنان خويش و شما زنان خود را، ما نفوس خود را دعوت کنيم و شما نفوس خود را، آن گاه مباهله کنيم و لعنت خدا را بر دروغ‏گويان قرار دهيم»

پيامبر به مباهله مي‏رود

هنگامي که مذاکره پيامبر با هيأت نجران به نتيجه نرسيد، قرارشد صبح روز بيست و چهارم ذيحجه، در دامنه صحرا، مباهله کنند. پيامبر اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله از ميان مسلمانان و بستگان خود، فقط چهار نفر را برگزيد و آنان جز علي بن ابي‏طالب عليه‏السلام ، فاطمه زهرا عليهاالسلام ، حسن عليه‏السلام و حسين عليه‏السلام کس ديگري نبودند ؛ زيرا درميان تمام مسلمانان، انسان‏هايي پاک‏تر و با ايماني استوارتر از اين چهار تن وجود نداشت. پيغمبر در حالي که حسين را درآغوش گرفته و دست حسن را در دست داشت و فاطمه به دنبال آن حضرت و علي بن ابي‏طالب پشت سر وي حرکت مي‏کردند، گام به ميدان مباهله نهاد و پيش از ورود به ميدان مباهله، به همراهان خود فرمود:»من هر موقع دعا کردم، شما دعاي مرا با گفتن آمين بدرقه کنيد».

توصيه رئيس هيأت

رئيس هيأت نمايندگي نجران، پيش از مباهله با پيامبر صلي‏ الله ‏عليه ‏و‏آله ، به اعضاي هيأت گفت: هر گاه ديديد که محمد، سربازان و افسران خودرا به ميدان مباهله آورد، و شکوه مادي و قدرت ظاهري خودرا نشان داد، دراين صورت وي فردي دروغ‏گوست، ولي اگر با فرزندان و جگرگوشه‏هاي خود به مباهله بيايد، پيامبري راست‏گوست و به قدرت خود ايمان دارد که نه تنها حاضر است خويشتن را، بلکه عزيزترين و گرامي‏ترين افرادِ نزد خود را نيز در معرض فنا و نابودي قرار دهد.