جمعیت-مقدمه

بسم الله الرحمن الرحیم

مسئله جمعیت و رشد جمعیت و کنترل باروری از دیرباز تا کنون از اهمیت فراوانی برخوردار بوده و مورد توجه دولت ها و دانشمندان و حتی روحانیون بوده است . همین طور مناقشات زیادی در این باره بین دانشمندان حوزه های مختلف از جمله اقتصاد با روحانیون بر سر افزایش و یا کاهش جمعیت وجود داشته است.

با توجه به این که جمعیت از منابع قدرت هر کشوری و  حتی ادیان مختلف محسوب می شود  بنابر این تمام دولت مردان و حتی روحانیون در تمام ادیان سعی در افزایش جمعیت داشته اند  .

در گذشته بیشترین علت مرگ و میر و کاهش جمعیت در چهار چیز خلاصه می شده که عبارتند از :

۱- بیماری های عفونی و اپیدمی .

۲- خشکسالی و قحطی .

۳- جنگ ها و درگیری ها .

۴- بلایای طبیعی .

بنابر این جمعیت همیشه در معرض خطر قرار داشته به همین دلیل هم قالب تلاش هایی که در ارتباط با جمعیت صورت می گرفته در راستای افزایش آن بوده است . اما بعدها و با شروع انقلاب صنعتی و پیشرفت هایی که در زمینه های بهداشتی و پزشکی صورت گرفت میزان مرگ و میر ها کاهش چشمگیری پیدا کرد و در نتیجه امید زندگی افزایش یافت . همه این عوامل روی هم رفته باعث شد که جمعیت جهان به ویژه در کشورهای اروپایی افزایش یابد. می توان قرن ۱۸ را سر آغاز شروع تفکرات مخالف افزایش جمعیت و کنترل موالید دانست که عمدتا توسط مالتوس مطرح شد .

مالتوس به شدت با افزایش جمعیت مخالف بود و آن را خطر جدی برای بشریت می دانست. مالتوس منابع و امکانات را محدود و ثابت می دانست که با رشد جمعیت تغییری در آن صورت نمی گیرد. او همچنین راهکارهایی هم نظیر تاخیر در ازدواج و یا ازدواج نکردن تا پایان عمر را ارائه کرد . اما از آنجایی که مالتوس حساب پیشرفت های اقتصادی و مکانیزه شدن تولید مواد غذایی را نکرده بود هرگز پیش بینی هایی که در ارتباط با جمعت کرده بود به واقعیت تبدیل نشد.  اابته هنوز هم هستند کسانی که تفکرات مالتوسی دارند و حتی پا را فراتر  از افکار مالتوس گذاشته و جمعیت را خطرناک تر از بمب اتم می دانند .

این تفکر در برهه زمانی خاصی میان مسئولین و سیاست مداران ایرانی رخنه کرد و سیاست هایی متناسب با همین افکار را پایه ریزی کردند و در اجرای برنامه های کنترل جمعیت آنقدر موفق بودند که بارها مورد تقدیر و تشکر مجامع بین المللی قرار کرفتند و ایران به عنوان الگو و نمونه به سایر کشورها معرفی شد . شاید اجرای این سیاست در آن برهه زمانی برای کشور مفید بوده اما در زمان کنونی کشور را با مشکلاتی مواجه کرده که برای برون رفت از این مشکلات باید زمانی طولانی و هزینه ای هنگفت صرف شود تا آثار این سوء مدیریت بر طرف شود .

وضعیت جمعیت ایران به ویژه جمعیت شیعیان با آرمانها و اهداف ایران اسلامی تناسب ندارد و موقعیت ام القرایی ایران را در معرض خطر قرار داده است و همین موضوع باعث شده تا رهبر  معظم انقلاب و سایر علما و مراجع نسبت به این وضع واکنش نشان دهند و خواستار تغییر سیاست های جمعیتی کشور شده اند . در این میان لزوم توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری در خصوص افزایش جمعیت کشور تا ۱۵۰ میلیون نفر و هم چنین تاکیدات امام خمینی در زمان حیاتشان بر ظرفیت کشور تا سقف ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون نفر نشان دهنده اهمیت جمعیت بالا  در نظر این بزرگواران است . که بی توجهی به این توصیه ها و تاکیدات عواقب و ضربات جبران ناپذیری را برای ام القرای جهان اسلام به دنبال خواهد داشت.