مقالات پوست و زيبايي

زمينه و هدف: در سال هاي گذشته وجود دو دسته لنفوسيت خاطره اي تحت عنوان لنفوسيت هايT خاطره اي مركزي (T_cm) و لنفوسيت هاي T خاطره اي كارگزار (T_em) بر اساس بيان شاخص هاي سطحي CCR7 و CD45RA معرفي شده اند. هدف از مطالعه حاضر بررسي فنوتيپ و عملكرد اين لنفوسيت ها در افراد بهبود يافته از سالك بود.
روش اجرا: بررسي فنوتيپي لنفوسيت ها با استفاده از ماركرهاي سطحي مربوطه با روش فلوسايتومتري بر نمونه خون 13 بيمار بهبود يافته از سالك و 6 نفر داوطلب سالم به عنوان شاهد انجام شد.
يافته ها: تفاوت معني داري ازنظر فراواني رده ها در خون محيطي بين گروه بهبود يافته و گروه شاهد وجود نداشت؛ بنابراين رديابي لنفوسيت هاي خاطره اي اختصاصي ليشمانيا صرفا با مطالعه فنوتيپي امكان پذير نيست. با تفكيك و سپس كشت رده هاي لنفوسيتي، روند تكثير و سايتوكاين هاي ترشحي پس از تحريك با آنتي ژن اندازه گيري شدند. تكثير سلولي به طور معني داري در لنفوسيت هاي گروه بهبود يافته بيش از شاهد بود. ميزان اينترفرون گاما در لنفوسيت هاي T_em گروه بهبود يافته به طور معني داري بيش از گروه شاهد بود. اين نتايج با بررسي فراواني سلول هاي توليد كننده سايتوكاين با رنگ آميزي داخل سلولي نيز تاييد شدند. از طرف ديگر، نتايج بررسي IL - 2 با روش رنگ آميزي داخل سلولي حاكي از افزايش معني دار تعداد لنفوسيت هاي T_cm توليد كننده اين سايتوكاين بود.
نتيجه گيري: با توجه به اينكه تكثير سلولي و پاسخ سايتوكايني لنفوسيت ها در برابر تحريك با آنتي ژن انگل حاصل شده است، اين لنفوسيت ها به عنوان لنفوسيت هاي خاطره اي مركزي و كارگزار اختصاصي ليشمانيا معرفي مي شوند و به نظر مي رسد در محافظت عليه ليشمانيوز در افراد بهبود يافته هر دو نوع لنفوسيت T_cm و  T_emهمراه با يكديگر نقش دارند.

 نسخه قابل چاپ