مقالات پوست و زيبايي

زمينه و هدف: آرتروپاتي پسورياتيك يك بيماري خودايمن با منشا وراثتي است كه در تعدادي از بيماران مبتلا به پسوريازيس ديده مي شود و جزو موارد آرتروپاتي سرونگاتيو طبقه بندي مي گردد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي همراهي بين آرتريت پسورياتيك با شدت درگيري ناخن بر اساس معيار استاندارد بررسي شدت درگيري ناخن پسوريازيس (NAPSI) در بيماران مبتلا به پسوريازيس مراجعه كننده به بيمارستان رازي بوده است.
روش اجرا: بيماران مبتلا به آرتريت پسوريازيسي به عنوان گروه مورد و بيماران مبتلا به پسوريازيس بدون درگيري مفصلي به عنوان گروه كنترل در نظر گرفته شدند. پس از matching دو گروه، ميزان درگيري ناخن و امتياز NAPSI بيماران در پرسشنامه هاي ويژه اي وارد شده و توسط نرم افزار SPSS نگارش 14 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: تعداد 30 بيمار مبتلا به آرتريت پسورياتيك و 75 بيمار مبتلا به پسوريازيس فاقد آرتريت به عنوان گروه كنترل وارد مطالعه شدند. در افراد مبتلا به آرتروپاتي ضايعات ناخني شديدتر و شايعتر از گروه كنترل بود، به طوريكه ميانگين نمره NAPSI در گروه مبتلا به آرتريت 46 و در گروه كنترل 9.23 بود (P<0.05).
نتيجه گيري: شدت درگيري ناخن در بيماران پسوريازيس مبتلا به آرتريت بيشتر از بيماران فاقد درگيري مفصلي مي باشد.

 نسخه قابل چاپ