يك آيه، يك نكته
یک شنبه 14 مهر 1392 9:50 AM
سلام به همه. يك آيه ديگر:
«وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُون» (اعراف/96)
اين آيه بعد از نقل جريانات اقوام مختلف در تاريخ و پيامبران آنها آمده كه آن افراد سخنان پيامبرانشان را باور نكرده و آنها را انكار و تكذيب كردند و بدين سبب هلاك شده و از بين رفتند.
خداوند در ادامه نقل اين جريانات، چنين نتيجه گيري مي كند كه اگر اين افراد به سخنان به حق پيامبران الهي باور پيدا كرده و دست از گناه و فساد برمي داشتند، بركت هاي خود را از آسمان و زمين بر آنها مي گشودم، اما اينان راهي خلاف رفتند.
به راستي اين همه مشكلاتي كه هر فردي در جامعه ما با آن درگير است و دچار گرفتاريهاي و دغدغه هاي مختلف اقتصادي و غير اقتصادي است، نتيجه چيست؟ آيا غير از اين است كه ما نيز حق را باور نداشته و كنترلي بر اعمال و رفتار خود (تقوا) نداريم؟!
حال اگر ايمان قلبي و باور يقيني پيدا كرده و اندكي بر خود و اعمالمان كنترل داشته باشيم، آيا بركات الهي از آسمان و زمين بر ما گشوده نخواهد شد؟ فقط اندكي فكر كنيم!
