دوستان من از عالمان دین شنیدم ذکر مثل دواست... ذکر هایی که که از معصومین رسیده است جنبه عمومی دارد.مثل هرکس مثلا فلان آیه قرآن را این تعداد  بار بخواند ....ولی بعضی از ذکر ها که از علما رسیده  و منبع روایی ندارد و آن عالم فقط به شاگرد زیر نظرش یا فرد مراجعه کننده گفته وبا توجه به ظرفیت روحی یا چیز دیگری گفته برای همه جنبه عمومی ندارد.مثلا من در اینجا دیدم نامی از عالم بزرگ مرحوم آیت الله کشمیری آمده است.خوب ایشان از اساتیدش اجازه ذکر داشتند(پس اولا کار هرکسی نیست) و با توجه به ملاک هایی که داشتند(مثل ظرفیت افراد ) به افراد  عدد ذکر می گفتند.

پس این نکته را هم توجه داشته باشد...

امید وارم این نکته مفید بوده باشد.