واى بر نمازگزاران ؟

فِی جَنَّاتٍ یتَسَاءَلُونَ«40»
آنها در باغهای بهشتند، و سؤال می‌کنند...

عَنِ الْمُجْرِمِینَ«41»
از مجرمان:

مَا سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ«42»
چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!»

قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّینَ«43»
می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم،

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِینَ«44»
و اطعام مستمند نمی‌کردیم،

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِینَ«45»
و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم،

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِیوْمِ الدِّینِ«46»
و همواره روز جزا را انکار می‌کردیم،

حَتَّى أَتَانَا الْیقِینُ«47»
تا زمانی که مرگ ما فرا رسید!»

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِینَ«48»
از این رو شفاعت شفاعت‌کنندگان به حال آنها سودی نمی‌بخشد.