مسافر حرم!

بگذار زیر پای تو نقاشی ام كنند

در دومین هجای تو نقاشی ام كنند

مثل كبوتران شب جمعۀ حرم

بگذار در هوایِ تو نقاشی ام كنند

مثل كتیبه هایِ قدیم حسینیه

در مجلسِ عزای تو نقاشی ام كنند

جبریل می شوم سر سجاده ای اگر

همسایۀ دعایِ تو نقاشی ام كنند

بگذار مثل مَشك پر از آب، یك غروب

در دست بچه های تو نقاشی ام كنند

من نذر كرده ام كه به هنگام مردنم

نزدیك كربلای تو نقاشی ام كنند

حتماً مرا بدون سر و تشنه می كِشند

روزی اگر برای تو نقاشی ام كنند

آیا نمی شود كه در این زیر سنگ ها

آقای من، به جای تو نقاشی ام كنند؟