مسافر حرم!

گرفته بوی تو را پیکرم تمام تنم

دوچشم و سینه ی من، هر دو دست سینه زنم

برای روضه ی تو زندگی کنم آقا

دلیل زندگی ام، بودنم، نفس زدنم

شناسنامه ی من صادره ز کرببلاست

به تربت تو گشودند کام من،دهنم

من اهل شهر شمایم دلیل هم دارم

گرفته لهجه ی روضه زبان من، سخنم

نماز در حرمت کامل است یعنی که

دیار کرببلا بوده از ازل وطنم

ز کودکی به نگاه تو مبتلا شده ام

غلام روضه ی  تو،پادشاه بیکفنم

همیشه خادم این آستانه میمانم

حسین أمیری و نعم الأمیر میخوانم