قیامت را در روایات ببین

حدیثی از پیامبر (صلی الله علیه و آله):

اَوَّلُ ما یوضَعُ فی میزانِ العَبدِ یَومَ القیامَةِ حُسنُ خُلقِهِ؛

نخستین چیزی که روز قیامت در ترازوی اعمال بنده گذاشته می‌شود، اخلاق خوب اوست. (قرب‌الاسناد (ط-الحدیثه) ص ۴۶، ح ۱۴۹)

حدیثی از امام صادق (علیه‌السلام):

اِنَّ مِن اَعظَمِ النّاسِ حَسرَهً یَومَ القِیامَهِ، مَن وَصفَ عَدلاً ثُمَّ خالَفَهُ اِلَی غَیرِه؛

پشیمان‌ترین شخص در روز قیامت، کسی است که برای مردم از عدالت سخن بگوید، اما خودش به دیگران عدالت روا ندارد. (وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۲۹۵ – کافی (ط-الاسلامیه) ج ۲، ص ۳۰۰۰)

حدیثی از امام محمد باقر (علیه‌السلام):

الجَبّارونَ اَبعَدُ النّاس منَ اللهِ عزُّ و جلَّ یومَ القیامَةِ؛

دورترین مردم از خداوند عزوجل در روز قیامت، سرکشانِ متکبر هستند. (وسایل الشعیه ج ۱۵، ص ۳۸۱ – ثواب الاعمال (ترجمه‌ی حسن زاده) ص ۶۸۸۸)

حدیثی از امام رضا (علیه‌السلام):

انما امروا بالصوم لکی یعرفوا الم الجوع و العطش فیستدلوا علی فقر الاخره؛

مردم به انجام روزه امر شده‌اند تا درد گرسنگی و تشنگی را بفهمند و به واسطه آن، فقر و بیچارگی آخرت را بیابند. (وسایل الشیعه ج ۱۰، ص ۹ – هدایه الائمه علیهم السلام ج ۴، ص ۱۶۹)

حدیثی از امام علی (علیه‌السلام):

إنَّ اعظَمَ الحَسَرَاتِ یَومَ القیامَةِ حَسرَةُ رَجُل کَسَبَ مالاً فی غَیرِ طاعَةِ اللهِ فوَرِثَهُ رَجُلٌ فانفَقَهُ فی طاعَةِ اللهِ سُبحانَهُ فَدَخَلَ بِهِ الجَنّة وَ دَخَلَ الاوَّلُ بِهِ النّارَ.

روز قیامت، بزرگ‌ترین افسوس، افسوس مردی است که مالی را به ناروا گرد آورده، به دوزخ رود و آن مال را برای کسی به ارث گذارد که در طاعت خداوند سبحان خرجش نموده، به بهشت رود. (نهج‌البلاغه (صبحی صالح) ص ۵۵۲، حکمت ۴۲۹)