تفسیر آیات مهدوی

«وَ لِكُلٍ‏ٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُواْ الْخَيرَْاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُواْ يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا إِنَّ اللَّهَ عَلىَ‏ كلُ‏ِّ شىَ‏ْءٍ قَدِير» (بقره/148)

«هر كسى را جانبى است كه بدان روى مى‏آورد. پس در نيكى كردن بر يكديگر سبقت گيريد. هر جا كه باشيد خدا شما را حاضر مى‏آورد، كه او بر هر كارى تواناست.»

كلينى در كتاب روضه كافى چنين نقل مى‌كند: امام باقر7 در مورد قول خداوند فاستبقوا... فرمود: مراد از خيرات «ولايت» است و قول خداوند اينما تكونوا... منظور اصحاب امام قائم7 هستند كه 313 تن مى‌باشند. به خدا سوگند! منظور از «اُمة معدودة» آنان هستند. حضرت فرمود: به خدا سوگند! همگى در يك ساعت جمع مى‌شوند، مانند پاره هاى ابر پاييزى كه بر اثر تندباد جمع و متراكم مى‌گردد.

پیامها

1 هر امّتى قبله‏اى داشته و مسئله قبله، مخصوص مسلمانان نيست.«لكُلٍّ وِجْهَةٌ» و هر امتی رهبر و امامی دارد.

2. همان گونه كه تعيين قبله در اختيار خداوند است، انتخاب و تعيين رهبر و امام نيز به دست او صورت مى‌گيرد.

3. به جاى رقابت و سبقت در امور مادّى، بايد در كارهاى خير از ديگران سبقت گرفت.«فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ» و سبقت در امتثال امر امام مهمترین وظیفه است.

4. همان گونه كه جا و مكان خاصى براى انجام دادن خوبى‌ها و خيرات نيست و انسان نبايد خود را به منطقه خاصى محدود سازد؛ ياران حضرت نيز در زمان غيبت خود را به مكان و منطقه خاصى مقيد نمى كنند؛ بلكه در هر جاهايى كه هستند در صدد انجام وظیفه و یاری امام هستند.

5. همان گونه كه خداوند مى‌تواند انسان هايى را كه مرده و پراكنده گرديده اند، در يك روز جمع كند؛ همچنين قدرت دارد ياران امام مهدى7 را در يك روز و در يك مكان گرد آورد.