مهدویت و زبان دین

منابع و مآخذ

1. قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.

2. آملی کفعمی، محمد، بلدالامین، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، بیروت، لبنان.

3. باربور، ایان، علم و دین، بهاءالدین خرمشاهی، سوم، تهران، مرکز نشر دانشگاهی، 1379ش.

4. گیلسر، نرمن، فلسفه دین، حمیدرضا آیت اللهی، حکمت، اوّل، 1384ش.

5. شیرازی، صدرالدین محمد، اسفار، ج1، ص 6، بیروت.

6. طباطبایی، سیدمحمدحسن، المیزان فی تفسیرالقرآن، موسسة الَاعلمی للمطبوعات، بیروت.

7. هیک، جان، فلسفة دین، بهزاد سالکی، اول، تهران، الهدی، 1376ش.

8. هادوی تهرانی، مهدی، مبانی کلامی اجتهاد، اول، قم، خانه خرد، 1377ش.

9. محمدرضایی، محمد، جستارهایی در کلام جدید، اول، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها، 1381ش.

10. مجلة تخصصی کلام اسلامی، ش 31 و 32، پاییز سال 1378.

11. لگنهاوزن، محمد، دین و چشم اندازهای نو، اول، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1376ش.

12. پترسون مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمة احمد نراقی و ابراهیم سلطانی، طرح نو، 1377ش.

13. پیلین، دیوید، مبانی فلسفه دین، گروه مترجمان، بوستان کتاب، 1383ش.

14. براون، کالین، فلسفه و ایمان مسیحی، طاطه وس میکاییلیان، اول، تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1375ش.

15. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، اول، آیت عشق، 1381ش.

16. خرمشاهی بهاءالدین، پوزیتیویسم منطقی، دوم، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1378ش.

17. کتاب نقد و نظر، دین و عقلانیت، دفتر تبلیغات اسلامی، ش اول و دوم، زمستان 1379ش و بهار 1380ش.

18. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، مؤسسة الوفاء بیروت، ج52 و 53.

19. علامه طباطبایی، سیدمحمدحسین، رسالت تشیع در دنیای امروز.

20. مهدی پور، علی اکبر، او خواهد آمد، نهم، رسالت، 1418ق.

21. هاسپرز، جان، فلسفة دین، ترجمة مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی قم.

22. کُربَن، هانری، تاریخ فلسفة اسلامی، جواد طباطبایی، کویر، 1349ش.

23. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تنسیم، اول، اسراء، ج7، 1384ش.

24. صدوق، علی، عیون اخبارالرضا(ع)، قم، جان، 1378ق.

25. نعمانی ابواسحاق، کتاب الغیبه، جواد غفاری، اول، کتابخانه صدوق، 1363ش.

26. طوسی، حسن، کتاب الغیبه، قم، مؤسسه معارف اسلامی، 1411ق.

27. سبزواری، هادی، رسائل، با مقدمه سیدجلال الدین آشتیانی.

28. مطهری، مرتضی، شرح منظومه، اول، تهران، حکمت، 1360ش.

29. دیویس، براین، فلسفة دین، ملیحه صابری، اول، تهران، مرکز نشر دانشگاهی، 1378ش.

30. مجله اندیشه حوزه، دین پژوهشی، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، شماره اول و دوم، 1381ش.

31. صافی، لطف ا...، منتخب الاثر، معصومیه، 1421ق.

32. خسرو پناه، عبدالحسین، کلام جدید، اول، دفتر تبلیغات، 1379ش.

1. مفاتیح الجنان، زیارت صاحب الامر.

2. آیت الله سبحانی، جعفر، مجله «کلام اسلامی»، شماره مسلسل 23، ص 4؛ هیک، جان، فلسفة دین، ترجمه بهزاد سالکی، ص 14.

3. هاسپرز، جان، فلسفة دین، ص 21 و 22.

4. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ص 27؛ باربور، ایان، علم و دین، ترجمه بهاءالدین خرمشاهی، ص12.

5. هب برن، و رونالد، فلسفة دین، ترجمه دکتر همایون همتی، ص 221؛ مجلة قبسات، ش2، ص 36.

6. میرچاد الیاده، دین پژوهی، دفتر دوم، ترجمه بهاءالدین خرمشاهی، ص 271.

7. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، 1381، ص 24 و 65.

8. هادوی تهرانی، مهدی، مبانی کلامی اجتهاد، ص 310.

9. علی زمانی،امیرعباس، خدا، زبان و معنا، 1381، ص 167؛ خرمشاهی بهاءالدین، پوزیتیویسم منطقی، 1378، ص 3؛ بروان، کالین، فلسفه و ایمان مسیحی، ترجمة طاطه وس، میکائیلیان، ص 171.

10. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ابراهیم سلطانی، ص 261.

11 . لگنهاوزن، محمد، دین و چشم اندازهای نو، ص 53.

12. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ابراهیم سلطانی، ص261.

13. استرول، آوروم، متافیزیک و فلسفه معاصر، ترجمه سیدجلال الدین مجتبوی، ص 276.

14. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ص255.

15. براون، کالین، فلسفه و ایمان مسیحی، ترجمه طاطه وس میکائیلیان، ص 20.

16. لگنهاوزن، محمد، دین و چشم اندازهای نو، ص41.

17. علی زمانی، امیرعباس، خدا زبان و معنا، ص 14.

18. هادوی تهرانی، مهدی، مبانی کلامی اجتهاد، ص 298.

19 . همان، ص 310.

20. دیویس، براین، فلسفة دین، ترجمه ملیحه صابری، ص17.

21. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمدنراقی، ابراهیم سلطانی، ص 255.

22. پیلین، دیوید، مبانی فلسفه دین، ص397.

23. لگنهاوزن، محمد، دین و چشم اندازهای نو، ترجمة غلامحسین توکل، ص53.

24. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 217.

25. آیت الله سبحانی، جعفر، مجله کلام اسلامی، ش 23، ص 18.

26. نقد و نظر، دین و عقلانیت، س 7، ش1 و 2، (زمستان 1379 و بهار 1380)، ص 3.

27. آیت الله سبحانی، جعفر، مجله کلام اسلامی، ش 23، ص 19.

28. محمدرضایی، محمد، جستارهایی در کلام جدید، ص 249 ؛ آیت الله سبحانی، جعفر، مجله کلام اسلامی، ش23، ص25.

29. هادوی تهرانی، مهدی، مبانی کلامی اجتهاد، ص315.

30. العلم سبعة و عشرون حرفاً فجمیع ما جاءت به الرسل حرفان فلم یعرف الناس حتی الیوم غیر الحرفین فاذا قام قائمنا اخرج الخمسة و العشرین حرفاً فبثها فی الناس و ضم الیها الحرفین حتی یبثها سبعة و عشرین حرفاً (مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج 52، ص 336).

31. اذا قام قائمنا وضع یده علی رؤوس العباد، فجمع به عقولهم و اکمل به احلامهم (همان، ص 336).

32. براون، کالین، فلسفه و ایمان مسیحی، ترجمه طاطه وس میکائیلیان، ص 21-20.

33. (وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ( (قصص (28): 5).

34. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ابراهیم سلطانی، ص 274.

35. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 103.

36. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ابراهیم سلطانی، ص 276.

37. لگنهاوزن، محمد، دین و چشم اندازهای نو، ترجمه غلامحسین توکلی، ص 54.

38. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 106.

39 . وعدالله الذین آمنوا منکم و عملوا الصالحات لیستخلفنهم فی الارض (نور (24): 55).

40. خرمشاهی، بهاءالدین، پوزیتیویسم منطقی، ص 4.

41. براون، کالین، فلسفه ایمان مسیحی، ترجمه طاطه وس میکائیلیان، ص 171.

42. هیک، جان، فلسفة دین، ترجمه بهزاد سالکی، ص 236.

43. رسالة فلسفی، منطقی، ر.ک: علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 152.

44. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 152.

45. هیک، جان، فلسفة دین، ترجمه بهروز سالکی، ص 211.

46. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ص 261.

47. همان، ص 262.

48. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 176.

49. پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ص 269 و 270.

50 . لگنهاوزن، محمد، دین و چشم اندازهای نو، ص 52.

51 . پترسون، مایکل، عقل و اعتقاد دینی، ترجمه احمد نراقی، ص 270.

52 . ماربین، سیاست اسلامی، ص 49.

53. کربن، هانری، تاریخ فلسفه اسلامی، ترجمه جواد طباطبایی، ص 42؛ نیز، رک: علامه طباطبایی، سید محمد حسین، رسالت تشیع در دنیای امروز، ص 45.

54 . (وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ( (انبیا (21): 105).

55. آیت الله سبحانی، جعفر، مجله کلام اسلامی، ش 23، ص 16.

56. ر.ک: ابراهیم دینانی، غلامحسین، اسماء و صفات حق، ص 87 ـ 75.

57. گیلسر، نرمن، فلسفة دین، ترجمه حمیدرضا آیت اللهی، ص 385 و 376.

58. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 93.

59. سبزواری، هادی، رسائل، ص 605، مطهری، مرتضی، شرح منظومه، ص 27؛ طباطبائی، سیدمحمدحسین، المیزان، ج2، ص 104.

60. مطهری، مرتضی، شرح منظومه، ص 48.

61. علی زمانی، امیرعباس، خدا، زبان و معنا، ص 95.

62 . آیت الله سبحانی، جعفر، مجله مجله کلام اسلامی، ش 23، ص 20.

63 . حسینی بحرانی، سید هاشم، سیمای حضرت مهدی( در قرآن، ترجمه سیدمهدی حائری قزوینی.

64 . (إِنَّ اللّهَ لاَ یخْلِفُ الْمِیعَادَ( (آل عمران (3): 9).

65 . (وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ( (نور (24): 55).

66 . آیت الله سبحانی، جعفر، مجله کلام اسلامی، ش 23، ص 9.

67 . هادوی تهرانی، مهدی، مبانی کلامی اجتهاد، ص 299.

68 . همان، ص 310.

1. همان، ص 33.

2. (وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِیبَینَ لَهُمْ...( (ابراهیم (14): 4).

71 . (نزل به الروح الامین علی قلبک لتکون من المنذرین بلسان عربی مبین( (شعراء (26): 195).

1. (وَیعَلِّمُکُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَیعَلِّمُکُم مَّا لَمْ تَکُونُواْ تَعْلَمُونَ( (بقره (2): 151).

73. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، جلد 7، ص 505.

74. (یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَن یرْتَدَّ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَسَوْفَ یأْتِی اللّهُ بِقَوْمٍ یحِبُّهُمْ وَیحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَی الْکَافِرِینَ( (مائده (5): 54).

75. (وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ( (انبیاء (21): 105).

1. لا تقوم الساعة حتی یقوم قائم( للحق منا، و ذلک حین یاذن الله عزّ و جل (صدوق، عیون الاخبار الرضا(ع)، ج2، ص59، انتشارات جهان).

2. لو لم یبق من الدنیا الا یوم واحد لطول الله ذلک الیوم حتی یخرج رجل من اهل بیتی... (طوسی، حسن، کتاب غیبت، ص180).

78 . القائم المهدی من ولدی اسمه اسمی و کنیته کنیتی اشبه الناس بی خلقاً و خُلقا (مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج51 ص73؛ اربلی، علی، کشف الغمه، ج3، ص 261).

79. من المحتوم الذی لا بدمنه ان یکون قبل القائم: خروج السفیانی، و خسف بالبیداء و قتل النفس الزکیه و المنادی من السماء و خروج الیمانی (مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج52، ص 206).