انتخاب طهران به پایتختی

اولين اقدام آقامحمد‌خان‌قاجار بعد از اينكه خودش را پادشاه کرد و همه رقیبان را از جای برداشت، انتخاب پايتخت بود. آن زمان شیراز كه تا پيش از اين پایتخت زندها بود، اوضاع خوبي نداشت چون آغامحمدخان همه مردم شهر را قتل عام کرده بود و اثري از زندگي در شهر باقي نگذاشته بود. اصفهان هم از رونق افتاده بود و بختیاری‌ها در آنجا نفوذ داشتند. تبریز هم که بیخ گوش عثمانی و روس‌ها قرار داشت و خطرناک بود. بنابراين آغامحمدخان همه اين شهر‌ها را كنار گذاشت و به دنبال پايتخت جديدي رفت. وقتی او به فکر انتخاب پایتخت بود در مكان ابرشهر امروز تهران، شهر کوچک طهران قرار داشت؛ طهراني كه آن زمان دیگر یک ده گمنام نبود و از صدقه سر پادشاهان قبلي به شهر تبديل شده بود. اولین کاخ طهران را شاه سلیمان صفوی ساخته بود، نماینده پادشاه اسپانیا مدتی در طهران اقامت داشت، شاه‌طهماسب حصاری دور شهر ساخته بود و شاه عباس در سفر پیاده به مشهد در طهران چند روزی مانده بود. ولی با همه اینها طهران پيش از اين شهر مهمي نبود و معلوم نيست چرا آغامحمدخان طهران را به‌عنوان پايتخت خودش انتخاب كرد. چون به جز موقعيت سوق الجیشی، طهران چيز ديگري نداشت و از اين لحاظ هم شهرهای مناسب تری مثل ری یا قزوین که از قضا سابقه پایتختی و دم و دستگاهش را هم داشتند، همان زمان نزدیک تهران بودند و مي‌توانستند انتخاب شوند. اما انگار آب‌وهواي طهران به شاه جدید ساخته بود. چون به زودي شهر محبوب آغامحمدخان شد و او همین جا تاجگذاری كرد و طهران را به پایتختی اعلام كرد.