رخ یار

سروده حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله العالی

در وصف حضرت ولی عصر علیه السلام

زان دم که مرا بر گل رویش نظر افتاد                   بر هستیم از آتش عشقش شرر افتاد

از جلوه‌ی آن قامت موزون و رخ ماه                   دین و دل و تقوای من اندر خطر افتاد

بگذشت ز خویش و زن و از مال و ز فرزند           هر اهل دلی را که به کویش گذر افتاد

عشقش که بیفتاد چو آتش به وجودم                   امروز دگر بیشتر از پیشتر افتاد

از پرتو خورشید جمال رخ یار است                  هر خیر و سعادت که نصیب بشر افتاد

تنها نه منم عاشق و شیدای جمالش                  هر کس که رخش دید ز خود بی خبر افتاد

لطفی نتوان کرد بیان شرح غم هجر

چون هر چه بگوئیم همه مختصر افتاد