آفتاب صبحگاه
جمعه 13 اردیبهشت 1392 8:28 AM
وقتی آفتاب صبحگاه، نگاه گرم و مهربانش را عادلانه تقسیم میکند
و روشنایی پاکش را صمیمانه با ما در میان میگذارد
تو را به یاد میآوریم
ای آفتاب امامت و معرفت!
ای نجات بخش آدمیان از گرداب ضلالت!
تو را به یاد میآوریم و بهاری را که با آمدن تو بر پا میشود!
ای همزاد سپیدة ناب
و ای هم نفس آفتاب!
سر از افق غیبت برآر تا شکوفة زرّین بامداد ظهورت شور و شعف بیافریند و دولت مهدوی ات یادآور عهد محمّدی باشد.
ای ولیّ اعظم حق!
ای مظهر کمال مطلق!
بپذیر که دل را از محبتت سرشار کنیم
و با تولّای تو در بارگاه حق کسب اعتبار نماییم.
بپذیر که هر صبح و شام با زمزمه ای عاشقانه به پیشگاه تو ابراز ارادت کنیم
و با واژه هایی آسمانی، روزان و شبانمان را سرشار از معنویت سازیم
«اللهم عجّل فی فرج مولانا صاحب الزّمان»
«همای بخت من آن لحظه بال بگشاید
که در حریم وصالت دمی بیاساید
عجب فراق تو عشاق را پریشان کرد
بشیر کی خبر آردکه یار میآید؟»
