نجات بازماندگان ناوچه جوشن توسط یگان هوادریا یک عملیات متحورانه و انتحاری بود.

در ساعت ۸:۳۰ صبح روز ۲۹/۱/۶۷ ناوگروه امریکایی موسوم به چارلی بپرسنل روی سکوهای نفتی حوزه سیری اخطار میدهد که سریعا محل را تخلیه کنند. پرسنل شرکت نفتی سوار قایقهای نجات شده واز محل دور میشوند اما پرسنل جان برکف نیروی دریایی خودرا آماده درگیری کرده وبا مهاجمان به مبادله آتش می پردازند. امریکایی ها توسط هلیکوپترهای کبری وبلاک هاوک وسپس تکاوران خود . سکوهای ایرانی را مورد تهاجم سنگین قراردادند این درگیری منجر به شهادت و مجروحیت تعدادی از تفنگداران دریایی ایران شد.درساعت ۹صبح یک فروند هلیکوپترسیکورسکی ویک فروند هاورکرافت (هواناو) ازیگان هوادریا و بندرعباس برای کمک به بازماندگان و یافتن شهدابه سمت محل درگیری گسیل میشوند درحوالی ساعت ۱۱:۳۰ آنها همزمان با ناوچه موشک اندازجوشن به منطقه میرسند که با اخطارناوگروه چارلی مواجه شده و ازآنجاییکه یگانهای هوادریا غیرمسلح بودند و با کسب اجازه ازپست فرماندهی منطقه یکم روی خاک جزیره سیری فرود آمدند. بعدازحدود۲ ساعت که صدای انفجارهای مهیب و پشت سرهم ازسمت جنوب جزیره و درون دریا به گوش میرسید یکی ازخلبانان به سوی واحد خود رفته و بیسیم را روشن میکند و هنگامیکه متوجه میشود ناوچه جوشن طی درگیری غرق شده و بازماندگان نیازفوری به امداد و درمان دارندبا خلبانان دیگرمشورت کرده و تصمیم میگیرند دل را به دریا بزنند سپس واحدهای خودرا روشن کرده و با سرعت به جستجوی بازماندگان و شهدای ناوچه جوشن می شتابند . وقتی به صحنه درگیری رسیدند تمام ناوگروه آمریکایی چارلی نظاره گر ماجرا بودند (ناوشکن های سیمپسون - وین رایت ـ  ناو آدمیرال بیگلی و ناو آبی خاکی ترنتون ـ بهمراه تکاواران گروه سیل ـ هلیکوپترهای کبری وبلک هاوک)خلبانان و خدمه پرواز دلاورنیروی دریایی شروع به جمع آوری پیکرشهدا و بازماندگان مجروح جوشن نمودند . برای سرعت عمل بیشتر هلیکوپتر که ارتفاع بالاتر و دید بیشتری داشت بالای سرهرکدام از پرسنلی که پیدا میکرد می ایستاد تا هاورکرافت بهتر رد آنها را برای نجاتشان بگیرد. درنهایت تاقبل ازتاریکی هوا بجز دو نفرموفق به یافتن همه بازماندگان از دریای متلاطم آنروزشدند. درضمن اکیپی ازپزشکان و بهیاران درون هواناو وجود داشت که به درمان و پانسمان مجروحان میپرداختند . هنگامیکه مجروحان را به جزیره سیری رساندندهوا تاریک شده بود درآنجا یک فروند فرندشیپ(فوکرF.27)مجروحان را سوارکرد و درحالیکه فرودگاه جزیره فاقد امکانات کمک ناوبری و تجهیزات پرواز درشب بود . خلبان وقتی وضعیت وخیم بازماندگان راکه اکثرا نیاز به جراحی داشتند با چشم خود دید تصمیمی برخلاف آموزشهای استاندارد پرواز ولی انسانی گرفت . وی اعلام کرد به حول وقوه الهی اززمین بلند میشویم . لازم به ذکر است که به علت تعداد زیاد مجروحان . هواپیما با اضافه وزن مواجه شده بود .خلبان فرندشیپ درکمال شجاعت و باتمام نیروی ممکن هواپیمارا اززمین بلندکرد و درساعت ۱۲ شب درفرودگاه بندرعباس فرود آمد . اگر سرعت عمل . غیرت و ازخودگذشتگی و تصمیم های به موقع خلبانان دلاور نیروی دریایی درآنروز سرنوشت سازنبود خدا میداند که چندنفراز بازماندگان ناوچه درون دریا گم شده و یا داخل جزیره به علت نبود امکانات درمانی و تخصصی و نداشتن بیمارستان شهید میشدند.آنروز را بایدنماد اتحاد. همبستگی و ازخود گذشتگی برای حفظ کیان ایران زمین در نیروی دریایی ارتش نامید.

درود و سپاس فراوان به غیرت و انسانیت همه خلبانان .خدمه پرواز. پزشکان . و بهیاران گمنامی که بجای ترس ازجان خود به فکر نجات جان همقطاران خود بودند.