خواص گیاهان دارویی

خواص گیاهان دارویی(گیاه ریواس)

گياه ریواس (Rhubarb)


خواص : ریواس یا ریباس یا ریواج یک گیاه علفی است که در فصل بهارو اوایل تابستان میروید .به ساقه زیر زمینی این گیاه راوند میگویند.

بهترین نوع ریواس آن است که از کشور چین می آورند و رنگ آن قرمز است و میانه آن زرد رنگ است و به آن ریوند چینی میگویند.

ترکیبات غذایی:

ریواس غنی از فیبر و ویتامین c بوده در آن آب-پروتئین-قند-کربو هیدرات-کلسیم-ویتامین های A و B سدیم و پتاسیم وجود دارد.

خواص دارویی:

طبیعت آن سرد است

مقوی ملین و کرم کش است

لوز المعده را وادار به ترشح انسولین کرده و قند خون را کم میکند

برای رفع جوش بدن مفید است

برای بی اشتهایی-درد معده و بیماری های کبدی نافع است

باعث تقویت معده و روده شده و تنظیم کننده ترشحات و حرکات معده است

سستی و خماری را بر طرف میکند و مسرت بخش است

برای امراض وبایی و اسهال مفید است

خون را تصفیه میکند

چکاندن آب تازه ریواس در چشم سبب تقویت بینایی واز بین رفتن لکه های سفید چشم میگردد

ترکیب ریواس با آبلیمو و مالیدن آن به صورت باعث از بین رفتن جوش و لک میشود

برای تقویت موی سر نافع است

اگر با حنا مخلوط شود رنگ مو را شرابی میکند

جوشانده برگ های ریواس باعث تمییزی ظروف آلومینیومی میشود.

ریواس همچنین برای تقویت معده و کبد مفید است .خوردن ۱۰۰ گرم آب ریواس یا رب ریواس برای بیماران تب دار و بی اشتها مفید است و یرقان و سستی را درمان می‌کند.

خوردن ریواس صفرا و دل به هم خوردگی را رفع می‌کند و می‌توان از آن برای برای تهیه خورش، کمپوت، مربا و شربت استفاده کرد.

ریواس به عنوان فعال کننده عملکرد دستگاه گوارش، ناقل نمک‌های صفراوی و محرک ترشح کبد شناخته شده است.

نخستین کار کرد آن در دهان این است که با تحریک اعصاب دهان به واسطه مزه تلخ خوشایندش، موجب پاک شدن حفره دهان می‌شود و دهان را برای چشیدن غذای بعدی آماده می‌کند.

این گیاه سبب افزایش ترشح معده می‌شود وعلاوه بر این با تحریک ترشح نمک‌های صفراوی از کبد، به تنظیم جذب چربی از روده کمک می‌کند.


نوشیدن شربت ریواس برای درمان کم خونی و بی اشتهایی مناسب است. بهتر است ریواس تازه مصرف شود چراکه پس از گذشت یک سال به تدریج اثر دارویی آن کم می‌شود.

مصرف آب ریواس همراه با آب هویج، کرفس، خیار و سیب بسیار مفید است و می‌توان یک سوم آب ریواس و دو سوم آب بقیه مواد را هر روز میل کرد.

ریواس همچنین اشتها آور و برای درمان یبوست مفید است.
طریقه مصرف:

مفیدترین طریقه مصرف آن، مصرف آب ریواس همراه با آب هویج و کرفس ,خیار و سیب می باشد.

که یک سوم آب ریواس و دو سوم بقیه مواد است.

ریواس با طعم منحصر به فرد خود، در دسر ها استفاده می شود.

به طور معمول آن را با شکر یا عسل می پزند و یا در کیک ها مورد استفاده واقع می شود.

همچنین به تنهایی یا همراه یا توت فرنگی در تهیه ی ژله و مرباها به کار می رود. چاشنی هایی که با ریواس مصرف می شوند، عبارتند از :

لیمو ، دارچین و زنجبیل.

غذاهای ایرانی

برگ آن خوردنی نیست.پوست ساقه ریواس را باید پیش از پختن گرفت.



این گیاه در غذاهای ایرانی به صورت خام و پخته در سالاد و خورشت کاربرد دارد، اما به دو صورت کلی همراه با کوفته ریزه و رب و پیاز و صورت دیگر همراه با گوشت قرمه و سبزی نعناع و جفری پخته می‌شود این خورشت‌ها ویژه نواحی جنوبی البرز از جمله تهران و سمنان است که این گیاه در دامنه‌های البرز به طور وحشی رشد می‌کند. با ریواس خوشاب وشربت نیز درست می‌کنند.

موارد احتیاط:

افراد سرد مزاج در خوردن آن احتیاط کنند.

مصرف ریواس برای مبتلایان به سنگ کلیه و ناراحتی های مثانه خطرناک است.

شیر مادرانی که ریواس می خورند، در نوزادان تولید اسهال می کند.

مصرف بیش از اندازه ریواس باعث کمبود کلسیم در بدن می شود.