پاسخ به:جهرم
پنج شنبه 8 فروردین 1392 2:07 AM
غزلي به لهجه جهرمي از زنده ياد حسين حقايق
آدِي شدم از درد مِث گُرزِ وارُونده
سيلُم تو بکُن، هيچي ازم باقي نمونده(1)
هر چي که فلک غصه و دردِ الکي داشت
با دستِ ستم در دل زار من چَپُونده(2)
آخِي اَدِلُم، واي اَخُودُم بخت با من نيس
توفان بلا، رطب پنگ من تَکوُنده(3)
هر جا که غمي بود، اومد صاف تو قلبم
بي خود ني کِه شالِدي دِلُم از بيخ پُکوُنده(4)
گفتم تَرُک غم بکنم بندازمش دور
غافل که اَ سرتاسر دل ريشه دُوُندِه(5)
از لُنج و لِويرم غم دل گشته نمايون
بدعهدي و نامردمي يا دِلُم سوزونده(6)
اونکس که مي گفت يار تواَم خصم تَنُم شد
صد بار دِلُم تَش زده، صدربار شُکوندِه(7)
پي نويس: