اهل بیت (ع) - اصول دین (امامت)
حضرت فاطمه سلام الله علیها سَمِعتُ أبي صلىاللهعليه وآله: أيُّهَا النّاسُ! يوشِكُ أن اُقبَضَ قَبضاً سَريعاً، وقَد قَدَّمتُ إلَيكُمُ القَولَ مَعذِرَةً إلَيكُم، ألا وإنّي مُخَلِّفٌ فيكُم كِتابَ رَبّي عز و جل وعِترَتي أهلَ بَيتي. ثُمَّ أخَذَ بِيَدِ عَلِيٍّ فَقالَ: هذا عَلِيٌّ مَعَ القُرآنِ وَالقُرآنُ مَعَ عَلِيٍّ، لا يَفتَرِقانِ حَتّى يَرِدا عَلَيَّ الحَوضَ، فَأَسأَلُكُم ما تَخلُفونّي فيهِما.
از پدرم شنيدم مىفرمود: «اى مردم ! نزديك است كه بهسرعت قبض روح شوم و پيش از اين، آنچه را شرط بلاغ بوده تا عذرى باقى نگذارد، با شما گفتهام. بدانيد من، كتاب پروردگارم عز و جل و خاندانم، اهل بيتم را ميان شما برجاى مىنهم». سپس دست على را گرفت و فرمود: «اين على، با قرآن است و قرآن، با على؛ از هم جدا نمىشوند، تا كنار حوض [كوثر] نزد من آيند و از شما مىپرسم كه، با آن دو چه كرديد».
ينابيع المودّة : ج 1 ص 124 ح 56
