پاسخ به:حدیث روز
دوشنبه 21 بهمن 1398 8:41 PM
امام رضا علیه السلام يَنبَغي لِلرَّجُلِ أن يُوَسِّعَ عَلى عِيالِهِ كَي لا يَتَمَنَّوا مَوتَهُ. وتَلا هذِهِ الآيَةَ: « وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَ يَتِيمًا وَ أَسِيرًا »؛ قالَ: الأَسيرُ: عِيالُ الرَّجُلِ؛ يَنبَغي لِلرَّجُلِ إذا زيدَ فِي النِّعمَةِ أن يَزيدَ اُسَراءَهُ فِي السَّعَةِ عَلَيهِم.
«مرد بايد خانواده اش را در رفاه قرار دهد تا آرزوى مرگ او را نكنند» و اين آيه را تلاوت نمود: «و به [پاس] دوستى او (خدا)، بينوا و يتيم و اسير را خوراك مىدهند». فرمود: «اسير، خانواده مرد است. سزاوار است كه مرد، هر گاه نعمتش فزونى مىيابد، بر گشاده دستى با اسيرانش بيفزايد» .
الكافي : ج 4 ص 11 ح 3
