امام صادق علیه السلام: فَطوبى لِعَبدٍ أحياها راكِعا وساجِدا ، ومَثَّلَ خَطاياهُ بَينَ عَينَيهِ ويَبكي عَلَيها ، فَإِذا فَعَلَ ذلِكَ رَجَوتُ ألاّ يَخيبَ إن شاءَ اللّهُ؛
خوشا به حال آن كه آن شب را با ركوع و سجوده زنده بدارد و گناهانش را در برابر چشمش بياورد و بر آنها بگريد. پس هر گاه چنين كند، اميد دارم كه اگر خدا بخواهد، محروم و ناكام نگردد. .
بحار الأنوار، ج ۹۷ ص ۴
