رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم :
مَنْ سَرَّ مُؤْمِناً فَقَدْ سَرَّني، وَ مَنْ سَرَّني فَقَدْ سَرَّ اللهَ؛
هر كه مؤمنى را شاد سازد، مرا شاد ساخته و هر كه مرا شاد كند، خدا را شاد كرده است.
الكافي، جلد 2، ص 188، حدیث 1؛
الگوی شادی از نگاه قرآن و حديث، ص 374.
امام على سلام الله علیه :
اَلْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِة؛
فرصت، چون ابر مى گذرد؛ پس، فرصتهاى كارِ خوب را غنيمت شمريد.
نهج البلاغه، حكمت 21؛
حكمت نامه جوان، ص 44.
امام علی سلام الله علیه :
لا تَقُلْ مَا لا تُحِبُّ اَنْ يُقالَ لَکَ؛
سخنى را كه دوست ندارى براى تو بگويند، به ديگران مگوى.
نهج البلاغه، نامه 31؛
دانشنامه قرآن و حديث، جلد 15، ص 310.
امام على سلام الله علیه :
لا تُعَوِّدْ نَفْسَکَ ٱلْغِيْبَةَ ؛ فَإنَّ مُعْتٰادَهٰا عَظٖيمُ ٱلْجُرْمِ؛
خودت را به غيبت كردن عادت مده؛
زيرا شخص معتاد به غيبت گويى، گناهش بسيار بزرگ است.
غُرَرُ الْحِكَم، حکمت 10300؛
ميزان الحكمه، جلد 8، ص 576.
حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم :
مَنْ أَحَبَّ فٰاطِمَةَ ٱبْنَتٖی فَهُوَ فِی ٱلْجَنَّةِ مَعیٖ؛
هر که دخترم فاطمه را دوست داشته باشد، در بهشت با من همراه خواهد بود.
بِحٰارُ الْأنْوٰار، جلد 27، ص 116؛
بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، جلد 2، ص308.
رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم :
أمَّا ٱبْنَتِیٖ فٰاطِمَةُ فَإِنَّهٰا سَيِّدَةُ نِسٰاءِ ٱلْعٰالَمِيٖنَ مِنَ ٱلْأوَّلِيٖنَ وَ ٱلْآخِرِيٖنَ؛
امّا دخترم فاطمه، او سَرور زنان عالم، از پيشينيان و پسينيان است.
اَلْأمٰالِیٖ لِلصَّدُوق، ص 175، حدیث 178؛
ميزان الحكمه، جلد 1، ص 315.
امام على سلام الله علیه :
مٰا حُصِّنَ ٱلدُّوَلُ بِمِثْلِ ٱلْعَدْلِ ؛
هيچ عاملى چون عدالت، دولتها را استوار نمىكند.
غرر الحكم، حکمت 9574؛
ميزان الحكمه، جلد 4، ص 163.
