http://takrit11pw.blogspot.com/2010/09/blog-post_17.html

روزها سخت و یخ زده بود ، تنها صدای کابل ها و درب های اهنی آسایشگاهها بود که باز و بسته می شد و این تنها صداها وقتی با عربده سربازان دشمن می آمیخت چه ترکیب ناهنجار و آزار دهندهای را بوجود می آورد
این صداها هنگامی که صدای سیلی این سربازان به بسیجیان اسیر را که در صف آمار ایستاده بودند و به جبر اسارت در مقابل این سربازان صبوری می کردند پیوند می شد چه فضای سرد و جهمنمی را بوجود می آورد، ترس و دلهره و نگرانی و استرس و احساس هایی که ریشه در جاهای ناشناخته داشت بر انسان مستولی می گشت و این مسیر می بایست ادامه پیدا کند نه یک روز و نه دور روز و..بطور بسیار مرموزی این زمان متوقف شده بود و کسی نمی دانست که کی و چگونه این زمان دوباره آغاز خواهد شد .