پاسخ به:نجوم و اختر شناسی
سه شنبه 17 بهمن 1391 4:36 PM
|
|
|
همواره براي انسان، روز زمان كار و فعاليت و شب زمان استراحت بوده است. گذشتگان ما با فرارسيدن تاريكي دست از كار ميكشيدند و به خواب ميرفتند و با آغاز روشنايي به تكاپو درميآمدند. اين چرخه طبيعي بدن انسان است. اما اكنون چطور؟ در شهرهاي بزرگ ديگر نه تاريكي شب وجود دارد و نه آسمان پر ستاره؛ همواره روز است و زمان بيداري! مي دانيد آسمان پرستارهاي كه آلودگي نوري شهرها آن را از بين نبرده، چگونه است؟ ستارههاي چشمكزن آنقدر زيادند كه نميتوان آنها را شمرد. هر چند دقيقه رد سريع شهابي نوراني نفست را در سينه حبس ميكند. نوار راه شيري آسمانت را از افق تا افق پوشانده است. در جاي جاي آسمان ميتواني خوشههاي ستارهاي مانند پروين را ببيني. ابرها سياهند و نه قرمز. راه شيري و اجرام پرنوري مثل زهره چراغ تو خواهند بود، ميتواني سايهات را كه از روشنايي سياره زهره روي زمين تشكيل شده است، ببيني! در آن بالا ميتواني به عالم نامتناهي اطرافت، كه تو تنها گوشهاي از آن هستي، بنگري. اما ما، ساكنان شهرها، از اين منظره محروميم. براي ديدن نوار زيباي راه شيري بايد كيلومترها سفر كنيم و از شهرها دور شويم؛ در حالي كه آسمان پرستاره شب، منظره هر شب كودكي مادربزرگها و پدربزرگهاي ما بود. اگر همين گونه پيش رويم، فرزندان ما هرگز ستارههاي آسمان شب را نخواهند ديد؛ در حالي كه آسمان بخشي از طبيعت اطراف ماست. بسياري از دانشها مانند ستارهشناسي، هنر، ادبيات، فلسفه و حتي كنجكاوي بشر از ديدن ستارههاي آسمان سرچشمه گرفتهاند. افزايش جمعيت زمين و استفاده نادرست از نورهاي مصنوعي منجر به محروميت ما از آسمان شب شده است. آلودگي نوري استفاده نادرست و بيش از اندازه از نورهاي مصنوعي است. زماني مشكل آلودگي نوري پيش ميآيد كه چراغهاي ما به جاي روشن كردن زمين، آسمان را روشن ميكنند. بيشتر چراغهاي خيابانها، پاركها، مجتمعهاي بزرگ و حتي چراغهاي جلوي در خانهها بهگونهاي طراحي شدهاند كه بخش زيادي از نور آنها مستقيم به آسمان ميرود يا از زمين بازتاب ميشود. به همين سبب سالهاست در شهرها آسمان تيره شب جاي خود را به آسماني قرمز رنگ داده است. منجمان براي فرار از آلودگيهاي نوري مجبورند به نقاط دور سفر كنند و برخي از رصدخانههاي بزرگ دنيا مانند رصدخانه مونت ويلسون، مونت پالومار و كيت پيك تحتتاثير آلودگي نوري شهرهاي بزرگ مجاور خود هستند. اما آلودگي نوري تنها مانع كار منجمان نيست. انسان براي حفظ سلامت خود، نياز به روزهاي روشن و شبهاي تاريك دارد. نور چراغهاي شهر كه شبها از پنجره وارد اتاق خواب ميشود، اتاق را روشن ميكند و مانع استراحت كامل بدن هنگام خواب ميشود. همچنين نور زياد در شب، به منظور روشن كردن خيابانها و مجتمعها، هميشه براي ديد مناسب نيست؛ كيفيت نورپردازي در شب بايد با مطالعه ساختار چشم و بينايي همراه باشد تا با طراحي مناسب به بينايي انسان آسيب نزند. حيوانات نيز از اثرات مخرب آلودگي نوري در امان نيستند. آلودگي نوري هر سال موجب مرگ 100 ميليون پرنده در قاره آمريكاي شمالي ميشود. برخي از اين پرندهها با ساختمانهاي نوراني برخورد ميكنند و برخي ديگر براي آن كه در روشنايي بمانند، راهشان را گم ميكنند و آنقدر در نور شهرها پرواز ميكنند تا خسته ميشوند و سقوط ميكنند. آلودگي نوري به خزندگان نيز بسيار آسيب ميزند. تا قرنها تنها نور كنار سواحل، نور ماه و ستارههايي بوده كه روي آب ميافتاده است و لاكپشتهاي دريايي با كمك همين نور مكان مناسبي را كنار ساحل براي تخمگذاري پيدا ميكردهاند. اما اكنون نور مصنوعي شهرها و جادهها آنها را از ساحل دور ميكند و به سمت جادهها ميكشاند و موجب مرگشان ميشود. پشهها و حشراتي كه دور لامپهاي روشن در شب جمع ميشوند، منظره بسيار رايجي در شهرهاست. اين تجمع زندگي گونههايي را كه براي تغذيه و گردهافشاني به حشرات وابستهاند مختل ميكند. راهحلهاي مقابله با آلودگي نوري، برخلاف مشكلات پيچيده محيط زيستي، بسيار ساده است. كافي است همانقدر از نور و روشنايي استفاده كنيم كه نياز داريم. يعني هم از نظر زماني و هم از نظر مقدار و شدت نور آنقدر مصرف كنيم كه لازم است. ميتوانيم بالاي چراغ جلوي در خانهمان سرپوش بگذاريم كه نورش به سمت آسمان نرود. در سطح شهر هم بايد نورپردازيها طوري طراحي شوند كه كمترين ميزان نور به سمت آسمان برود؛ به اين ترتيب، هم در انرژي و هزينهها صرفهجويي كردهايم و هم ستارههاي آسمان را دوباره به خودمان هديه دادهايم. وضعيت آلودگي نوري در منطقه خاورميانه نقاط روشن در بخش بالاي تصوير وضعيت آلودگي نوري كشورمان ايران را نشان ميدهد. |
کریمی که جهان پاینده دارد تواند حجتی را زنده دارد
دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی
