پاسخ به:عاشقان امام رضا
پنج شنبه 3 بهمن 1398 7:34 PM
حرم جهانِ منُ آسمانِ مردم بود
همیشه خاطرهانگیز و پر تلاطم بود
حرم برای من ، آغازِ راهرفتن شد
شما معلم و تشویقِمن تبسم بود
سرودِ چکچکِباران و سنگِ مرمرها
و کودکی که سرش زیرِ چادری گم بود
تو را مخاطبِ حرفم همیشه میدیدم
چقدر بِینِ من و چشمتان تفاهم بود
سهبخشبود"محبت"دلمبهمنمیگفت
پدر و مادر و بخشی امامِهشتم بود
دلم برای خودم تنگ میشود وقتی
ضریحِ کودکیام کاسههایِ گندم بود
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا
از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست