عاشقان امام رضا

به یک اشاره شود دوزخ از نگاهش سرد
نمیکند ز دَرِ خانه سائلی را طرد

به دام عاطفهٔ او شکار شد صیاد
کبوترانه دلم پر به سوی مشهد زد

کبوتری که شده جلد صاحب گنبد
نرفته تا حرم یار بوده از بس بد

ز بس که بوسه به کنج ضریح میچسبد
نرفته مزه آن بوسه‌های ناب از یاد

به مهربانی این شاه مادری نرسد
که دست سائل او پیش دیگری نرسد

به عزتی که دهد هیچ سروری نرسد
عقاب هم به مقام کبوتری نرسد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا