عاشقان امام رضا

خاطرم هست گریه‌ی مادر
حال و روز مرا به هم می‌ریخت
قطره قطره نمایِ گنبدتان
از دوچشمان مادرم می‌ریخت

منم آن کودکی که صدها بار
گم شدم در میان زائرها
کاش پیدا نمی‌شدم هرگز
مثل قافیه های شاعرها

یادتان هست اولین دفعه
ذوق کردم برای گلدسته؟
من همان کودکم که با لطفت
قد کشیدم به پایِ گلدسته

تو و ایل و تبارِ تو سلطان
بنده‌ی بنده زاده‌ات هم من
سرورِ خانواده ی من تو
نوکرِ خانواده ات هم من
 
هر کجا خورده ام زمین گفتم
"یارِ بی دستی‌ام امام رضاست"
بـارها گـفته‌ام فـقیرم مـن
"همه‌ی هستی‌ام امام رضاست"

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا