عاشقان امام رضا

خدای مهربانی هاست سلطانی که من دارم
فدای مهر بسیارش دل و جانی که من دارم

کنارش ذره ی ناچیز چون خورشید می تابد
ندارد هیچ موری این سلیمانی که من دارم

نمک پرورده ی دریای جودش بوده ام عمری
پر است از شور احسانش نمکدانی که من دارم

همیشه رو به گنبد با خدای خود سخن گفتم
همیشه در حرم محکم شد ایمانی که من دارم

نسیم رحمتش ، بار گناه از دوش بردارد
به آهی کاه گردد کوه عصیانی که من دارم

به لطف گندمی که داده ام دست کبوترها
دگر خالی نماند سفره ی نانی که من دارم

چه فرقی می کند آهو ، کبوتر یا که سگ باشم
که او بی اعتنا باشد به عنوانی که من دار

مبه وقت مرگ می آید به بالینم یقین دارم
شروع وعده های اوست پایانی که من دارم