عاشقان امام رضا

یا ضامن آهو...

 من همان آهویم که همزاد خطر بود و ترس خود را از دامان امن تو آویخت ...
همان آهویم که غریبانه نگاهش را به دستان اجابت تو دوخت،
همان آهویم که هنوز هم ضمانت بي دریغ تو را فخر می­کند.
نشانی ساده تو از خاطر هیچکس نمی­رود؛
وقتی خورشید، خانه زاد شماست و باران، پاداش دست بر آسمان بردنتان؛
وقتی ابرها سایه سار شمایند و شما سایه­بان خاک تا افلاک.
و من هنوز آه می­کشم و هنوز چرخ می خورم و هنوز چشمم به گنبد و گلدسته ­هاست

  و تو ...

هنوز ...

ضامن ِ ...

تمام ِ ...

آهوان ...

غریبي ....