عاشقان امام رضا

کردم بهانه پیش تو این اشک و آه را
گم کرده ام حساب و کتاب گناه را
خواهی اگر به دیده قهرت نظر کنی
حتی دریغ می کنی از من نگاه را
باور نمی کنم که فراموش کرده ای
اصلا ندیده ای ز نخست اشتباه را
سیم و زر است،دیده گریان و روی زرد
ما نذر کرده ایم گدایی شاه را
شمس الشموس هستی و مبهوت کرده ای
با یک نظر،ستاره و خورشید و ماه را
نامت علیست، گرچه ز جدت غریب تر
تنهایی تو راه ندادست چاه را
جز گوشه های صحن تو آقا کجا روم؟
از من مگیر لذت این جان پناه را
مولا بیا دوباره ز لطفت نجات ده
با یک اشاره عاشق گم کرده راه را
مستم خودت به جای زیارت قبول کن
این چند بیت شعر من رو سیاه را

حسین شکیب راد