پاسخ به:عاشقان امام رضا
شنبه 30 خرداد 1394 10:41 AM
درياي من! درون نگاهت شناورم
بر گنبد زلال ضريحت، کبوترم
مي آمدم کنار تو اي ناجي بزرگ!
هر وقت سقف فاجعه مي ريخت بر سرم
شرمنده ام که اين همه زخم کبود را
هر روز و شب به محضر پاکت مي آورم
کي مي شود هميشه صبورم! بزرگ سبز!
يک آسمان ترانه برايت بياورم
امشب دوباره رو به ضريحت نشسته ام
تو آسمانِ آبي و من يک کبوترم
از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست
