عاشقان امام رضا

خورشید هشتم بگرفت؛ کل جهان دار فنا شد

اینجا نه فقط ؛ اهل زمین ؛ عــــرش عــــزا شد

آن پاره جگر ؛ گوشه ی زهرا و علی واد خراسان

مسموم وشهید ؛ بقعه ی او  عین جنــــــان شد

آن خســـرو طوس شــــاه ولا ؛ ضامــــــن آهـــــو

جانــــــــــــم به فـــــــدایش ؛ مرا روح و روان شــد

بر مجلس مامون امـــــــــــــــــــــــام کرده سفارش

دیدید عبا بر  سر من ؛ کار بدانید تمـــــــــــام شد

نسوان خراسان بگذشتن ز مَهر های فراوان

در تشیع و در دفن رضا ؛ غلغله بر گرد جهان شد

این گنبــــــــــــد مینایی در این شهر دراندشت

حج فقرا ؛  یاور ویارش ؛ همان شاه جهان شد

مشهد که معروف شده ؛ در عالم هستی

وان قبــــــــــــر غریب الغربا ؛ قبله ی ما شد

آن جنت فــــــــــــردوس به توصیف پیامبر

هر گز نرسد جنتی از شهر رضــــــــا شد