عاشقان امام رضا

بابُ الْجواد ..  بارشِ باران  ..  نگفتنی ست

اِذْن دخول بر لب یاران نگفتنی ست

صدها هزار زائر و عاشق میانِ صحن

عرضِ ادب به شاه خراسان  ..  نگفتنی ست

نجوای یار وقت سحرها شنیدنی ست

بانگ اذان و مرقد جانان نگفتنی ست

باده ز کاسه‌های طلایی به جای آب

خوردن ز دستِ ساقیِ عطشان نگفتنی ست

نقاره می‌زنند  ..  صدای فرشتگان

حین نزول سوره‌ی رحمان نگفتنی ست

آئینه کاری حَرَمت، نفْسِ من شکست

رمزِ به خود شکستن آسان نگفتنی ست

صحنِ عتیق، قبله‌ی ما مایلِ تو است

سجده به پای قبله‌ی خوبان نگفتنی ست

گویند در حریم شما توبه می‌خرند

شرْمِ جوانِ سر به گریبان نگفتنی ست

کُنج حرم نشسته و تنها و بی‌صدا

شیرینی تلاوت قرآن نگفتنی ست

یک قصّه بیش نیست غمِ عشق، منتها

تفسیرِ عشقِ ناب بدین سان نگفتنی ست

نابرده رنج گنج به انسان نمی‌دهند

راز ورود روضه‌ی رضوان نگفتنی ست

یک پرده اشک روی نگاهم نشسته است

دست به سینه  ..  ضریح سلطان  ..  نگفتنی ست

دستم رسید تا به کمندِ ضریح یار

دست نیاز و زلفِ پریشان نگفتنی ست

پای ضریح  ..  پنجره فولاد  ..  بوی سیب

وقت غروب  ..  ذکر «حسین جان»  ..  نگفتنی ست