عاشقان امام رضا

یا ضامن آهو نگاهم ! سال هاست که از پشت ثانیه های به بلوغ رسیده ی دعا تو را آرزو می کنم تا پناه لحظه هایم باشی . ای سجده گاه آرزو ها ! چشم هایم را به آسمان می چکانم تا فضای حرمت را بوسه باران کند. آقا جان ! نمی دانم با طلوع کدام خورشید ساعت احساسم را مست دیدار تو کنم تا آمدنت را فریاد کند. هر گاه که می بینم بر گرد صحن مقدس اجابتت آسمان آسمان پرنده اوج می گیرد با خود می گویم « کاش کبوتر چشم هایم را به سویت پرواز می دادی!» ای غریب غریب نواز ! موسای نجاتم باش تا از نیل اشک هایم رها شوم . عمریست که مامون فاصله ها مرا از مشهد احساسم دور می کند . ای جان! وقتی که لبریز تو می شوم یک قطره راه برای با تو بودن می ماند . من از طلوع چشم هایم تو را می خوانم و در میان ربنای سبز دعاهایم تو را آرزو می کنم و از بطن لحظه های ترک خورده تنهایی ام تو را فریاد می کنم

«السلام علیک ای آرزوی آرزومندان.»