طلوع هشتمين

آسمان چشم‌هايت بس اهورايي‌ست، ماه!
مي‌کشاند هر دلي را سمت صحن و بارگاه
دل به ياد مهرباني‌ات به شوق ايد عزيز!
گوشه چشمت مي‌تکاند هر دل غرق گناه
دست‌هايم را بگير اي ضامن آهوي دل!
اين دل از خود رميده، اين دل بي‌سر پناه
بال در بال کبوترها، طوافت مي‌کنم
در هواي چشم‌هاي عاشق و غرق نگاه
اي طلوع هشتمين ايينه در ذهن زمين!
تا ابد دل را بخوان پابوس خاکت گاه گاه