شبهات اهل سنت

 آيا اهل سنت (تسنن) به مظلوميت علي(ع) واقف و معترفند؟

      اگر مقصود از مظلوميت علي(ع) محبت و دوستي نسبت به ايشان باشد، اکثريت قريب به اتفاق اهل سنت، محب و دوستدار ايشانند علماي اهل سنت و اهل تشيع در کتب معتبره خود روايات بسيار زيادي در لزوم محبت علي(عليه السلام) نقل مي کنند مانند: «محبت علي نشانه ايمان و بغض علي نشانه کفر و نفاق است» و يا «کسي که محبت علي را نداشته باشد هرگز بوي بهشت را هم استشمام نخواهد کرد (جهنمي خواهد بود)». و «خدايا دوست بدار هر کس که علي را دوست مي دارد و دشمن بدار هر کس او را دشمن مي دارد» و... (موسوعه الامام علي بن ابيطالب، دارالحديث، که به نقل از کتب معتبر و متعدد شيعه و سني احاديث را گردآوري کرده است).
      بر همين اساس امام شافعي که يکي از چهار امام مذاهب چهارگانه اهل سنت است، اين ابيات را سروده است: «علي حبه جنه، قسيم النار والجنه؛ محبت علي سپري است در برابر آتش جهنم، او تقسيم کننده بهشت و جهنم است».
      البته بعضي فرق سني مثل خوارج و ناصبيه، با اميرالمؤمنين دشمن هستند. مثلا «ازارقه» که فرقه اي از خوارج است، اميرالمؤمنين(ع) را کافر مي داند (توضيح الملل، مترجم: سيد محمدرضا جلالي ناييني، ج 1، انتشارات اقبال، ص 152).
      اما اگر مراد از مظلوميت اين باشد که حق خلافت شايسته انسان بود و از ايشان گرفته شد، بايد گفت چنين معنايي را اهل سنت معتقد نيستند زيرا اصلي ترين اختلاف ميان اهل تسنن و تشيع بر سر امامت است و اهل تسنن به اين قائلند که نصي از جانب پيامبر وارد نشده و الا به دست ما مي رسيد. مثلا به نظر «اشعريه» که فرقه اي سني است، امامت ثابت مي شود به اتفاق و اختيار، نه به نص و تعيين شرع، زيرا اگر نصي بود پنهان نمي ماند (توضيح الملل، ص 130).
      البته قابل ذکر است که برخي گروه هاي انگشت شمار سني مثل «نظاميه» در اعتقاد به امامت به شيعه بسيار نزديک اند. در کتاب «توضيح الملل، ص 81» در اين باره آمده است: «امامت ثابت نمي شود مگر به نص و تعيين فرمودن پيامبر(صلي الله عليه و آله) و پيامبر نص فرمود امامت را بر علي - رضي الله عنه - در چند جا، و اين معنا را طاهر فرموده به طريقي که مردم را اشتباه نماند مگر آن که فاروق (=عمر) - رضي الله عنا - آن را پوشيده داشت».
      در مورد گروه هايي مثل «نظاميه» مي توان گفت که اعتقاد داشته اند حق خلافت علي(عليه السلام) غصب شده است و از اين حيث به مظلوميت علي(عليه السلام ) واقف و معترفند ولي با اين حال تفکر حاکم بر اعتقادات اهل سنت چنين نيست، لذا از اين جهت (غصب حق خلافت) علي(عليه السلام) را مظلوم نمي دانند.
      در کتب روايي اهل سنت نيز مي توان رواياتي را يافت که در آن به مظلوميت علي(عليه السلام) اشاره شده است. مثلا در کتاب روايي «بحر المناقب، ص 99» در حديثي نبوي خطاب به علي(عليه السلام) آمده است: «... بعد از من (= سول خدا(صلي الله عليه و آله« 30 سال زنده هستي و در اين مدت بندگي خدا را مي کني و بر ظلم قريش صبر مي کني... اي علي! بعد از من حق تو غصب مي شود ولي از تو مي خواهم بر اذيت هاي امت براي خدا و به خاطر من صبر کني...» (اميرالمؤمنين، سيد حسن ابطحي، ص 104 - 105).


منبع : http://www.porseman.org/q/showq.aspx?id=9295