شبهات اهل سنت

يکي از دوستان اهل سنت مي گفت اينکه ما مي گوييم «يا علي و ...» مشکل دارد و شرک است خواهشاً دلايلي را ذکر نماييد تا هم از بنده رفع شبهه شود و هم به اين برادر سني متذکر شوم. آيا مدد جستن از ائمه مشکلي دارد؟

      اگر كسى حضرت على(ع) يا هر شخص ديگر را، در عوض خداوند يا به جاى خداوند بداند مشرك و كافر است؛ اما كسانى كه معمولاً ما و شما با آنها سر و كار داريم و اذكارى شبيه يا على و يا حسين و... مى‏گويند، چنين نيتى ندارند؛ بلكه خداوند را خالق و همه كاره مى‏دانند و براى رفع مشكل خود به اولياى خدا توسل مى‏جويند و آنان را واسطه بين خود و خدا قرار مى‏دهند. اين كار نه تنها اشكالى ندارد؛ بلكه مورد سفارش همه قرار گرفته است. قرآن مى‏فرمايد: «يا ايهاالذين امنوا اتقواللّه‏ وابتغوا اليه الوسيله؛ اى كسانى كه ايمان آورديد، تقوا پيشه كنيد و براى رسيدن به خداوند به وسيله دست يازيد» (مائده، آيه 35).
      منظور از «وسيله» هر آن چه انسان را به خداوند نزديک مي کند مي تواند باشد: مانند قرآن، نماز، توبه، دعا و استمداد از آبرومندان درگاه خداوند. براي بخشش گناهان و ياحل مشکلات.
      البته اگر چه به طور مستقيم نيز مي توانيم به درگاه خداوند دعا کنيم و از خداوند استمداد پيدا کنيم اما انسان هاي گناهکار و روسياه به طور معمول احساس شرمندگي مي کنند. خداوند نيز براساس شناختي که از انسان دارد چنين راهي را براي او باز گذاشته است که از طريق پيامبران و امامان و اولياي الهي از خداوند درخواست داشته باشد. چنان که وقتي برادران حضرت يوسف(ع) به اشتباه خود پي بردند نزد پدر آمدند واز او درخواست طلب بخشش به درگاه خداوند کردند. حضرت يعقوب(ع) نيز ايشان را از چنين کاري باز نداشت و به آنها نگفت چنين کار شرک است بلکه به آنها وعده داد که به زودي از خداوند براي آنان طلب بخشش مي کند. «قالو يأبانا استغفرلنا ذنوبنا انا کنا خطئين، قال سوف استغفر لکم ربي انه هو الغفور الرحيم» ؛(يوسف، آيه 97 و 98).
      البته چه بسا گفته شود برادران يوسف از پيامبر زنده درخواست استغفار کرده اند ولي ما از امامان که از دنيا رفته اند طلب استمداد مي کنيم. در اين باره بايد گفت آن چه موضوع شرک نزد آنان بود رجوع به غير خدا بود که به وسيله اين آيه و آيات ديگر اثبات شد اشکالي ندارد و اما در مورد احاطه امامان و خبر داشتن از وضعيت ما بايد بگوييم: اولياي خداوند در عالم برزخ به طور زنده مي باشند و نسبت به ما احاطه دارند. چنان که خداوند درباره زنده بودن شهيدان مي فرمايد: «ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون» ؛(آل عمران، آيه 169).


منبع : http://www.porseman.org/q/showq.aspx?id=9188