اقدامات درمانی‏

اکسیژن درمانی( Oxygen therapy)‏ به عنوان روشی از مراقبت های تنفسی که به هنگام وجود مشکل تنفسی ارائه می گردد. در این روش جریان اکسیژن با غلظت بالاتر از حد معمول به اندام های حیاتی مددجو رسانده می شود.

• ریه ها به طور طبیعی اکسیژن را از هوا جذب می کنند. با این حال، برخی از بیماری ها و شرایط می توانند از دریافت اکسیژن کافی جلوگیری کنند.اکسیژن درمانی تضمین می کند که فرد عملکرد بهتر و فعال تری داشته باشد.

• موارد مصرف

  اکسیژن درمانی در شرایط حاد و مزمن و برای بیماری های خاص ریوی ، داخل و خارج بیمارستان انجام می گردد و روش های بکارگیری آن به شرایط بیمار بستگی دارد.

  سیستم های عرضه اکسیژن

• سیستم های جریان کم
• کانولای بینی
• کاتتر بینی
• ماسک ساده و ماسک ونچوری
• چادر اکسیژن
• سیستم های جریان زیاد
• نبولایزر تزریق گاز

بیماری های حاد و مزمن ریوی

1. ذات الریه شدید
2. حمله شدید در بیماران مبتلا به آسم
3. سندرم زجر تنفسی یا رشد غیر عادی سلول های انشعابی ریوی

مزایا

اکسیژن درمانی کمک می کند به :

1. رفع خستگی ناشی از تنگی تنفس
2. بهبود خواب در افرادی که از ناراحتی تنفسی رنج می برند
3. افزایش طول عمر در افراد مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریوی

بررسی میزان اکسیژن از طریق پوست

این کار توسط یک الکترود عقربه ای گرمایشی کوچک انجام می گیرد.با گرم تر شدن خون شریانی ، خون بیشتری در مویرگ ها به جریان درآمده و اکسیژن از طریق غشایی بداخل الکترود روی پوست انتشار می یابد. جریان الکتریکی ایجاد شده توسط الکترود اندازه گیری و فشار اکسیژن در نمایشگر به تصویر درمی آید.

علائم مسمومیت با اکسیژن

در صورت استنشاق این گاز با غلظت 100% و به طور پیوسته ، شاهد آزردگی مخاط راه های هوایی واختلال در عملکرد مژک های تنفسی می باشیم. سرانجام این پیوستگی علائم گلودرد ، سرفه ، عطسه ، تنگی تنفس و سوزش زیر جناقی در هنگام تنفس را به همراه می آورد.