امامت در سنين كودكى

 2. جعل امامت به امر خداوند؛
 ازآيات قرآن استفاده مي‏شود كه امامت به امر خداست و آن را براي هر كسي كه قابل بداند، قرار مي‏دهد و اين به جهت عظمت مقام و منزلت امامت است.
 در اين آيه، خداوند مي‏فرمايد: ((اني جاعلك للناس اماما))؛ ((من تو را به پيشوايي خلق برگزيدم)) و بدين ترتيب جعل را به خود نسبت مي‏دهد.
 قرآن از زبان حضرت موسي(ع) نقل مي‏كند: ((رب اشرح لي صدري و يسّرلي امري واحلل عقده من لساني يفقهوا قولي و اجعل لي وزيرا من اهلي هارون اخي ...))؛(4)
 ((موسي عرض كرد: پروردگارا [اكنون كه بر اين كار بزرگ مأمورم فرمودي ]پس شرح صدرم عطا فرما و كار مرا آسان گردان و عقده زبانم را بگشا تا مردم سخنم را فهم كرده [بپذيرند]. و [نيز] از اهل بيت من يكي را وزير و معاون من فرما، برادرم هارون را [وزير من گردان‏]...)).
 خداوند متعال مي‏فرمايد: ((و جعلناهم ائمة يهدون بامرنا لما صبروا))؛(5) ((و آنان را پيشواي مردم قرار داديم تا خلق را به امر ما هدايت كنند)).
 از مجموعه اين آيات، استفاده مي‏شود كه براي امامت، معناي خاصي - غير از آنچه اهل سنت مي‏گويند - وجود دارد.