گردشگري استان اردبيل

نايي است مربع مستطيل از آجر و گنبد ساده آجري. درازاي بنا 16 متر و پهناي آن 14 متر است. درون بنا مربع ‌شکل و داراي چهار طاق نما مي باشد، که بر روي ستون هاي مربع شکل تعبيه شده‌ اند. طاق نماها جناقي و با نقاشي هاي محدودي در ازاره تزئين يافته است. محراب کليسا نقاشي هايي به شکل ترنج هاي گوناگوني دارد و رنگ هايي که در گل هاي گوناگون ترنج به کار رفته، سبز روشن و نارنجي روشن و در متن سرمه ‌اي است. درب ورودي کليسا چوبي و داراي تزئين‌ هاي هندسي زيبايي است، در محوطه کليسا گورهايي وجود دارد که از سنگ هاي معمولي و رسوبي در ساخت آن استفاده شده و بر روي آن ها صليب هايي کنده شده است. بر روي درب ورودي کليسا با خط ارمني، بوسيله تکه‌ هايي بريده شده از ني، که به شکل حروف درآورده و با ميخ بر متن درب کوبيده‌ اند، چنين نگاشته شده است: «اين دربِ خانه حقيقي خداست، که بر رسم يادبود از طرف اگالوس مليک ميرزا يانس به کليساي مريم مقدس هديه مي ‌شود. 1876 م.» باوجودي که به دليل قرار گرفتن اردبيل در مسير جاده ابريشم، اين شهر از ديرباز محل آمد و شد بازرگانان و گردشگراني از اديان مختلف بوده، اما ارتباط اين شهر با مسيحيت به ادوار بسيار طولاني برمي گردد. در کتاب هايسماوورک، کتاب ادعيه مشهور ارامنه، دو اشاره و روايت در مورد اردبيل ذکر شده است. روايت اول در مورد مرگ اسقف ايراني به نام آبراهام و اشاره دوم در مورد شهادت اسقف ديگر ايراني به نام آنانيا است:

 
شهادت اسقف آبراهام ايراني

 
شهادت اسقف آنانياي ايراني

اسقف آنانياي ايراني با ورودش به شهر اردويل شروع به سرزنش زرتشتيان نمود( آنان آتش را محترم ميشمرند ولي نمي پرستند) و آنان را به خداشناسي و ايمان آوردن به مسيح دعوت نمود. اهل شهر او را گرفته و آنقدر شلاق زدند که همه گمان کردند که او زير ضربه هاي شلاق جان داده است به همين سبب جسد بي جان آنانيا را به گوشه اي انداختند. اما پس از گذشت مدتي آنانيا باز به هوش آمد و باز هم از خداشناسي و ديت مسيحيت سخن گفت و در همان حال به شهادت رسيد.