پاسخ به:جوانمردی امام حسین درمیدان عاشورا!
جمعه 24 آذر 1391 8:32 PM
ابن‌قحطبه قهرمانی از شمشیرزنان دشمن، در گرماگرم معرکه به
امام حسین(عليهالسلام) یورش آورد.
امام(عليهالسلام) شمشیر را چنان سریع زدند که هر دو پای او در یک لحظه، قطع و نقش
بر زمین شد.
در جنگ‌های تن به تن، در چنین موقعیتی مرسوم بود که ضربه آخر یا تیر خلاص می‌زدند؛
این عرف بود و کسی آن را ناجوانمردی نمی‌دانست.
اما امام حسین(عليهالسلام) به بالای سر او آمدند. گمان می‌کنید نخستین کلمه‌ای که
دشمن شکست‌خورده از امام حسین(عليهالسلام) می‌شنود، چیست؟
درسی بزرگ برای آنان که تفاوت جهاد و شهادت اسلامی با خشونت و حماقت را نمی‌فهمند.
امام حسین(عليهالسلام) از او پرسیدند: آیا کمک می‌خواهی؟ او آمده بود تا
حسین(عليهالسلام) را بکشد و آقا می‌پرسند: می‌گذاری کمکت کنم؟
می‌گوید: آری. بگو مرا ببرند.
امام(عليهالسلام) به جای تیر خلاص، رو به سپاه دشمن می‌گویند: بیایید او را ببرید.
ایمان چهارپایه دارد: توکّل بر خدا،
واگذاردن کار به خدا،
تسلیم به امر خدا و رضا به قضاى الهى.
حضرت علی(ع)
