نام فارسی : به شیرازی مهك و بیخ آن را بیخ مهك و به اصفهانی مژو گویند. به تركی شیرین بیان و به هندی ملهتی جیتهی مدومرتی نیز و به فرنگی گلیسربزه نامند.
نام عربی : سُوس
نام علمی : Glycyrrhiza glabra L. var.glabra
طبیعت (کیفیت مفرده):
گرم در دوم و خشك در اول و با رطوبت غرویه
شیرین بیان را به صورت قطعات کوچک ریشه گیاه به قطر 5/0 سانتی متر و طول 1/5 سانتی متر می توان از بازار گیاهان دارویی تهیه کرد.
این گیاه در موارد زیر و تحت نظرات پزشک متخصص طب سنتی ایران کاربرد دارد :
ورم معده و سوء هاضمه و نفخ، تلیین مزاج، نرم کردن سینه و تسکین تنگی نفس، در مواردی که التهاب زبان (زبان قرمز و یا ترک خورده) به صورت مکیدنی یا دهان شویه، شستشوی زخم. کمپرس چشم در ورم ملتحمه یا بلفاریت، در عفونتهای گلو و برونشها و همچنین درد روده¬ها
خطرات و هوشدارها :
مصرف روزانه بیش از 70 گرم پودر ریشه به مدت بیش از 6 ماه ممکن است باعث احتباس آب و سدیم در بدن، کاهش پتاسیم، افزایش فشارخون گردد. این عوارض با قطع مصرف دارو در مدت دو هفته برطرف می-شود
قوت آن تا ده سال باقی میماند.
موارد منع مصرف شیرین بیان :
هپاتیت مزمن، بیماری های کلستاتیک کبدی، سیروز کبدی، نارسایی شدید کلیوی، دیابت ملیتوس، اختلال عصبی عضلانی هیپرتونیک، آریتمی، پرفشاری خون، هیپرتونی، هیپوکالمی. همچنین در نارسایی احتقانی قلب، پرکاری سورنال، گلوکوما و حاملگی.
هنگام بارداری : نباید استفاده شود.
هنگام شیردهی : نباید استفاده شود.
ناسازگاری : شیرین بیان با اسیدها و املاح فلزات سنگین ناسازگاری دارد و اسیدها قدرت اثر شیرین بیان را کم میکنند.
احتیاط :
مصرف شیرین بیان در بیماران با اختلالات قلبی عروقی و مبتلایان به فشار خون باید با احتیاط مصرف شود.
در صورت بالا بودن فشار خون یا ناراحتی کلیه، قلب یا کبد از مصرف شیرین بیان بپرهیزید.
اگر باردار هستید از فرآورده های این گیاه استفاده نکنید.
اگر شیر می دهید، باز هم از مصرف شیرین بیان بپرهیزید.
از مصرف بیش از چهار تا شش هفته شیرین بیان دوری جویند.
تداخل های احتمالی
اگر مدرهای تیازید مصرف می کنید، فرآورده های شیرین بیان مصرف نکنید چون مصرف آنها می تواند با مصرف شیرین بیان تداخل ایجاد کند و در نتیجه سبب میشود تا پتاسیم زیادی را از دست بدهید.
