حسینیه

امام حسین(ع)-حضرت زینب(س)-وداع

تو می روی و دل من دوباره می ریزد

و خواهر تو به راهت شراره می ریزد

خدا کند که بمیرم نبینمت تنها

غریبی تو به جانم شراره می ریزد

مرو که بوسه ای از زیر حنجرت چون آب

به روی آتش این غصه چاره می ریزد

تو سیب سرخ بهشت خدایی و دارد

ز پیکر پر زخمت عصاره می ریزد

مسیر آمدنت تا خیام خونین است

ز بسکه از زرهت خون، هماره می ریزد

مرو که بعد تو تنها به جرم یک بوسه

عدو به روی سرم بی شماره می ریزد

مرو که بعد تو از نیزه ها و نعل ستور

به خاک، پیکر تو پاره پاره می ریزد

پس از تو در پی طوفان دست هایی سرد

ز گوش دخترکان گوشواره می ریزد

کسی که زینتی از خیمه عایدش نشود

به پشت خیمه سر شیرخواره می ریزد