پاسخ به:حسینیه
شنبه 4 آذر 1391 8:54 AM
حضرت عباس(ع)-مناجات و شهادت
به از این باش با بدان، انگار
باب حاجاتِ بهتر از مایی
حرفِ من از حسادت است آقا
بیشتر مال ارمنی هایی
آبرودار آسمان هایی
مهربانِ عشیره یِ احساس
در شکوهِ مقامت آوردند
رحم الله عَمّیَ العباس
عشق مدیون جان فشانی هات
معرفت از ازل گرفتارت
شیر اُمّ البنین حلالت باد
تا قیامت ادب بدهکارت
آب شرمنده ات شده عباس
تشنگی مُرد از خجالت تو
مَرد و مرادنگی برای ابد
رفت زیر بلیط غیرت تو
پدر مشک های دلواپس
ساقیِ بی شراب و پیمانه
دختری منتظر نشسته بیا
حُرمتِ قول های مردانه
کوری چشم حرمله برخیز
یاعلی، شاه، لشگرش پاشید
غیرت الله، خواهرت زینب
خاکِ غم روی معجرش پاشید
من بمیرم که هر کس و ناکس
به تنت تیغ می کشد عباس
دست هایت چه نعمتی بودند
چادری جیغ می کشد عباس
سر عباس تا سر نی رفت
خیمه ها گُر گرفت و بلوا شد
تا که دیدند بی علمداریم
سرِ یک گوشواره دعوا شد
